Jeronimo's Cage of Thoughts

Ik wist het dat ik deze ochtend mijn wekker beter had gelaten voor wat het onding was. Ondanks het feit dat ik nog redelijk op tijd een bus te pakken kreeg en op tijd in het station was bleek de trein van 8u11 afgeschaft en waagde ik het dan toch maar op die van 7u56 met vertraging te springen. Ik verdiepte me dorstig en uitgedroogd in mijn metrogazetje tot opeens de trein halt hield. Aangezien er ettelijke minuten later een trein in omgekeerde richting langszoefde, veronderstelde ik dat we enkel halt hielden om een kruisende trein voor te laten. Of twee. Tot de omroepster van dienst ons verzocht om hen te verontschuldigen voor het feit dat de hoogspanning was weggevallen. Nee maat! Wel heb je ooit? Na een tijdje smste ik dan maar naar feetje om te vragen op welke trein zij zat en of ze ook geblokkeerd stond. Dat was zo, al wist ze niet op welke trein mijn collegas zaten (die bleken verspreid over drie treinen te zitten). Chance, ik hing er dus niet alleen aan. Na ongelofelijk lange tijd trok de trein zich weer op gang om het definitief te begeven in Brussel-Zuid waar de hele massa overstapte op een andere trein die de stroom niet aankon, waardoor ik dan maar nog een andere trein nam en me rustig in eerste klasse zette voor de laatste minuten.
Na enkel verkwikkende kopjes koffie begon ik ijverig te werken want het is deze week verbazend druk. Vanavond wordt het weer vergaderen tot in de late uurtjes. Altijd ambiance dergelijke meetings vol spijs en drank en meningen. Ik zal eens zien wat ze er te eten serveren, want ik ontzie het me om weer naar de winkel te tsjokken, aan te schuiven aan de onbemande kassa's en mijn eigen potje te koken. Net zoals ik gisterenavond geen zin had om op mijn eentje thuis te zitten en ik opeens bedacht dat ik een filmpje wou gaan zien. Helaas niemand van de dames die ik optrommelde had tijd of was ook maar in de omwegen van Gent te bekennen. Ik genoot dan maar lekker gezellig op mijn ukkie van "no country for old men". Vandaar dat ik vandaag op het idee kwam om volegnde week donderdag in Brussel na de uren een filmavondje te organiseren met andere Brusselse pendelaars. We zouden "el orfanato" gaan bezien, voorafgegaan door het gewoonlijke thais-vietnamese budgetvriendelijke eten.

Het weer wordt beter, het moet beter worden. Dit weekend vertrek ik met het hele gezin en aanhangsels naar Zeeland. U ziet de foto's daarvan ongetwijfeld ter zijner tijd.

Het voordeel van u goed te voelen en eenzaam langs de nachtelijke straten te dolen dat je beseft dat je het goed hebt en niet meer uitkijkt om je doelen voor ogen te stellen. Niet probeert te achterhalen hoe je hetgeen je in feite wel mist, zou kunnen krijgen en toelaten in je leven. Hoe je je leven wat zinniger kunt maken dan louter leven en werken en slapen en eten en drinken en genieten. Of moeten we het echt in de kleinere dingen zoeken als simpele zielen. De sterren twinkelden tussen de wolken door. Dromen zullen er altijd zijn. daden om die dromen werkelijkheid te doen worden hopelijk ook. Ik heb tijd. Als sloeg ik soms in paniek omdat de tijd me leek in te halen. Soms gaat het te snel, andere zaken gaan te traag. Andere dingen zijn onberieeikbaar, sommige dingen wil ik niet eens. Moeilijk. vandaar maak ik me er misschien te gemakkelijk vanaf? santé!

Ondertussen verdrijf is de tijd, na facebook, linkedin, met twitter. Anybody out there? add me!

Het was me het weekje wel. Of ze zo verschillend was met andere weken weet ik niet, ik weet alvast dat ze vrijdag in mijn kleren zat. Ik steek het op de NMBS. Ik ga er verder niet over zagen. Met een zware kop trok ik dan ook naar de handelsbeurs om er te gneiten van de jonge Andalousische bailaor Alvaro Paños. Mijn review vindt u zondag op gentblogt. Deze week kocht ik nog steeds niets in de solden. Ik kocht wel enkele trunk-slips in de C&A. Thuisgekomen legde ik ze op mijn eigen slips en merkte dat ik mezelf toch wat overschat had. De volgende dag ging ik ze dan maar inwisselen voor "S". En ook die zijn een stuk ruimer dan de "S" die ik al had van een ander merk. Maar kom. 't is een schoon model en pikzwart. Dat staat me wel. Nee ik geef geen geld uit aan onderbroeken, het is toch maar om scheten in de laten. Daarvoor is de C&A goed genoeg. Bovendien heb ik mijn peperdure nieuwe jeansbroek nog niet eens aangedaan. wegens het rotweer. Dat doet me denken aan mijn opa die zijn BMW niet uithaalde als het regende. Bij wijze van spreken. De heerlijke sterke koffie van deze ochtend, of eerder middag, want ik heb tot 11u geslapen, tot het klokkengelui van de Sint-Pieterskerk me wekte, deed enorm deugd na mijn verkwikkend heet badje. Deze avond ga ik naar de housewarmingparty van deze kerel en zijn wollie konijn. Gelukkig zullen er nog mensen zijn die ik ken en morgen ben ik weer in de handelbeurs te vinden. Dit keer niet voor flamenco maar voor Portugese fado van Ana Moura. Maar nu eerst naar Kortrijk naar de mama en de papa.

Dit weekend heb ik ook mijn foto's kunne bekijken die mooi verpakt in een enorme doos via foto.com zijn toegekomen. Eerste indruk: knap werk voor dat geld. tweede gezicht: nog steeds knap werk: er zit zeker genoeg detail in de foto's al lig dat ook aan het fototoestel natuurlijk, verder ben ik over het algemeen tevreden over de kleuren al vind ik dat het iets levendiger mocht zijn en meer gesatureerd, ik meen een eerder grijze waas te merken op de foto's in de zin dat ze wat helderder mochten. Wit is af en toe wat grijsjes en de lucht is niet zo helblauw. In ander eomstnadigheden bv mijn concertfoto's heb ik dan weer amper opmerkingen te maken. Hier en daar lijkt de uitsnijding niet zoals ik de foto had getrokken. Edoch voor zo'n miniprijs mag een mens niet klagen. Wil je dat iedere foto perfect is dan moet je naar een fotograaf en de foto verschillende keren opnieuw laten afmaken tot je tevreden bent. Zo deed ik dat vroeger met film. Ik zie, nee die kleuren zijn niet goed, dat moet er zo uitzien en dan deed de fotograaf dat. Voor de toenmalige 25 BEF per foto mocht dat wel. Ik heb ook gemerkt dat er enkele foto's dubbel zijn afgemaakt. Dat kan aan mij liggen, gelet op het feit dat ik bepaalde foto's dus drie keer heb opgeladen of meer omdat het niet lukte. Of er ontbreken weet ik niet. Ik ken niet alle 962 foto's van buiten. Ik moet ze nu nog ordenen. echt in volgorge zitten ze niet, amar op de kerzijde staat het serienummer dat ik hen gegeven heb in lightroom. Nice nice. Ikke blij!

Het zit me niet mee.
Ik wil niet klagen. Ik wil niet zagen. Maar soms moet een mens eens ventileren. De enen gaan zich bezatten, maar dat kan ik niet doen wegens alcoholallergie. De anderen kloppen hun vrouw af, maar er lopen campagnes die vinden dat dat niet kan en ik heb geen vrouw en als ik er een had zou ik er niet op kloppen. Als ik zo de drang zou hebben om er op te kloppen dan zou het een veeg teken aan de wand zijn en mijn geduld kennende zou ze al eerst met haar klikken en klakken buiten geschopt zijn. Figuurlijk, want schoppen is ook geweld. Nog anderen kruipen op hun vrouw. Ook dit ligt niet ieder moment in mijn mogelijkheden. Wat doet een mens dan? Ewel ja, juist, zijn kas opvreten hé.
Kannibalen dat we zijn. Ik geniet desavonds als de rust in de straten en mijn hoofd bijna is wedergekeerd van een in Miami gekocht sigaretje. Maar soms is het niet genieten. Soms ben ik niet te genieten. De wereld en het leven doen er alles aan om mij uit mijn humeur te krijgen.

Al twee dagen op rij vertrek ik vroeger van het werk omdat ik een afspraak heb. Maandag: trein afgeschaft. vertraging alhier en alginder. Afspraak gecancelled. Dinsdag, my lucky day: trein afgeschaft. Gelukkig stond die van tien minuten erder nog op de sporen en bleef 'm ook nog ruim 10 minute staan. Uiteindelijk raakte 'm tot in Brussel-Zuid, waar 'm nog eens tien minuten bleef sakkeren. de lul. wat is dat met de NMBS? Ik hou mijn hart vast voor mijn afspraak van dezen avond. Die van gisterenavond heb ik gehaald met 20 minuten vertraging en de persoon in kwestie was al ruim 40 minuten eerder paraat. het zit een mens soms niet mee.
Het zorgt ook voor pitttoreske fresco's op de plee. Edoch daarover treed ik niet verder in detail. Deels omdat dit ook deels fictief is allemaal.
ik ben sterk. Ik laat me niet vlug uit het lood slaan. Maar toen gisteren mijn pc geen kick gaf toen ik mijn pasgekochte externe lacie harde schijf aansloot, dan kreeg ik het. Ik kon me nog net inhouden om er niet op te kloppen of te slaan, beet op mijn tanden en herstarrtte het spel ettelijke keren zonder resultaat. Deze ochtend op het werk was het eerste wat ik deed de harde schijf aansluiten op de laptop van het werk. Rarara: het wekte warempel. Dus dezen avond nog eens bij mij thuis proberen. Aan de USB-poorten zou het toch niet mogen liggen denk ik. Na mijn afspraak van dezen avond moet ik ook nog winkelen. Koken. Ik kook de laatst tijd veel. Ik heb de laatste tijd ook al enkel keren voor een dame gekookt. De liefde van een vrouw gaat door de maag, fluisterde een heel lieve dame me ooit in het oor lang nadat we van tafel waren gegaan en genoten van een zalig nachtelijk dessert.
Dat zal wel, ik kook immers heel lekker. Maar goed, vlugge simpele dingen, dat moet niet veel zaaks zijn om lekker te zijn niet waar!

We own the nightand its beings and we hold the hammer high!

Ondertussen werkt mijn hardrive als bij wonder en draait hij nu om 55 gig over te zetten van mijn C naar de F-schijf...'tzal hier nog wat uren duren denk ik...
Gelukkig spelen ze eindelijk iets op dienen vorten TV: the edukators!