Jeronimo's Cage of Thoughts

Vier keer frieten eten na mekaar is niet zo best. Ik bedoel dan wel vier dagen achtereen telkens frieten bij mijn warme maaltijd. Maar ach we overleven het wel. Ik drink al niet en ik eet ook vrij gezond en vooral ik lijd aan de neurose van alle Belgen: de compensatie. En hoe heb ik al die frieten gecompenseerd? Zaterdag: een hele dag rechtstaan op een festival vol luie Walen aan de catering die toch iets van Hollanders meehadden bij momenten. Zondag: paasfeest: naast tonnen paaseitjes, een stevige portie verse frieten. Onder "vers" verstaat ons ma: geen diepvriesfrieten. Maandag: de overschot van de verse frieten van de dag ervoor, opdat ze niet onvers zouden worden. Gecompenseerd met overvloedig veel in vinaigrette gedrenkte salade en verder gecompenseerd na een verkwikkend middagdutje in volle zon met een toertje fietsen tot Frankrijk. Eens de andere kant op, jawel. Zie hier het bewijs. En 100 minuten later stond ik alweer thuis te genieten van een cocacola en wat chips. Jawel ook compenseren in de andere zin.

Ten slotte at ik vandaag voor het eerst Paling in 't Groen, ook al in 't Frans, ergens in l'Ancienne Belgique oftewel het Oude België in Flobecq aka Vloesberg. Wederom met frietjes. Gecompenseerd door 50 + 30 sit-ups daarnet en een appel. Te compenseren met japanse rijstcrackers die ik daarnet gekocht heb in de Colruyt.

Geniet u ondertussen maar verder van mijn foto's van Trolls et légendes.

Zalig paasweekend. Opstaan en meteen in de zon liggen bakken, ontbijten met heerlijk verse koffie, en dan in de namiddag na het gekuis en het geboodschap met Reus en Feetje de auto in richting Bergen voor het tweejaarlijke fantasyfestival Trolls et Légendes. Weeral een kleurrijke en gezellige bedoening met een catering vol trage walen en vettigheden aan veel te hoge prijzen. U beeldt het zich in. Er staat amper 5 man aan te schuiven en het duurt een vol kwartier tegen dat je aan de beurt bent. Later op de avond: een rij van honderd mensen, tussen twee concerten door, kon ik niet wachten en ik deed iets heel gemeens: ik stak de hele rij voor en overleefde het, ik kreeg zelfs geen opmerking. Laissez faire, laissez passez, c'est quand-même quelque chose en la Wallonie. ;-) I liked it. De concerten zelf waren helaas niet je dat, maar Qntal was wel de moeite waard op te lijven wachten. Ceilí Moss, een Waalse lokale folkband beet de spits af met hun doornsee folk. leuk als opwarmer omdat het de eerste muziek was die we hoorden, na drie liedjes zocht ik het publiek maar op.
Louisa John-Krol, een australische zweefteef bracht knappe sfeervolle etherische muziek met eeenvoudige begeleiding door enkele charmante dames, vooral visueel in orde dus.
Daemonia Nymphe, voorspelde veel goeds, maar helaas voldeed enkel visueel aan de verwachtingen. Te korte te weinig uitgewerkte songs zonder climax of uitbarstingen maakten dat deze Griekse band in feite verveelde en ontgoochelde. gelukkig zat de presence wel goed.
Uiteindelijk kwam Qntal op de planken. Syrah en co zetten meteen de toon om met de hevige sferische nummers van Von den Elben en Palastinalied in te zetten. Man, schitterend, knappe drumsectie, hevige electronische tonen die je in hogere sferen brachten en syrah die duidelijk in vorm was. Knap, knap, knap!
Veel woorden verspil ik er niet meer aan. Ik entertain jullie met sfeerbeelden.
Ondertussen genieten we met de hele familie van pasen. Al zijn er bepaalde mensen redelijk ver weg. Afstand is overbrugbaar.

De zomer heeft zijn intrede gedaan dit weekend. Het begon allemaal met de film van mijn leven. Hoe sommige idioten het in hun overhitte bol krijgen om op zon' zomerse vrijdagavond net als ik naar de film te gaan, weet ik niet, maar al bij al viel de drukte nog mee in de zaal. Gelukkig, al zater er op de eerste rij puberende puistekoppen met hun gsm te spelen en te wachten tot eindelijk een blote tiet op het scherm te zien was. Verder heeft die film niets van doen met tieten. Wel met vervlogen vriendschappen en tijden van vroeger met de mensen van nu. Melancholisch word ik er van.

De hele verdere avond gewoon op het dek van den boot ene gedronken en vrij vroeg in mijn nest gekropen wegens dat het eigenlijk wel begon door te wegen. Die ochtend was ik trouwens midden in de nacht wakker geworden en het bleek toen 8u27 te zijn. Op de koop toe zat ik de volgende ochtend in Deinze in de file wegens wegenwerken en kreeg ik telefoon van de vriendin die haar lief na jaren heeft buitengezet die me meedeelde dat ze ondertussen iemand anders had binnen gedraaid. Iemand uit een ver verleden van me die ik al 12 jaar niet meer had gezien. Dit maakte dat ik de hele tijd in de verkeerde file stond aan te schuiven en me niet kon concentreren om mij er zo vlug mogelijk vanaf te maken. Na een half uurtje moest ze plots neerleggen en kon ik de idioot lange limousine Hummer, de knalrode Jaquar XK, de Porsche Carrera s4, de BMW M6 en de roestige renault Clio achterna op de vrijgekomen E17. Een wapperende hand uit een alfa 156 maande me aan tot kalmte toen ik meteen naar links schoot en aan 160 en counting de rij trage optrekkers voorbijschoot. Waddafuck. Ik had honger en moest eten. Om 14u zat ik dan lekker gezellig aan onze nieuwe tuintafels te knabbelen onder de nieuwe enorme parasol: een vernuftig systeem als je 't mij vraagt.
Toen de lommer der bomen de pijpekop begon te overvallen, waste ik het stof van mijn bolide, monsterede tevreden mijn blinkende velgen en 's avonds hield ik het amper twee delen uit bij "the Aviator" op tv. Zondagmiddag sprong ik uit mijn pyjama in mijn koersekleren en ging ik een toertje fietsen. Zonnecrème op lijf en leden en hup met de geit. De geit had helaas pap in de benen en iedere helling deed zeer. Geen conditie. Er moet dringend aan gewerkt worden medunkt! Na anderhalf uur en ongeveer 35km was ik toch redelijk pompaf. Parijs-Roubiax was ook geen spectakel en ik keek dan uit naar de langverwachte eerste barbecue van het jaar met het ganse gezin. Ik weigerde stil te staan. steeds vooruit! Het is zomer. De zon schijnt. Ik ben perfect gelukkig.

Hier wat fotootjes van Corvus Corax

All pictures copyright by jeronimo

Mag ik even?
Ik kreeg weeral een mail. Ja, dat is toch wel bijzonder, het was weeral een mail die uit de tientallen andere mails die ik per dag ontvangen van bepaalde snoodaards die in mijn oog sprong. Mijn oog piekte daarnet trouwens op de koop toe wegens een haartje een een brokje slaapetter. De mail vertelde me doodleuk dat ik mijn adres moest opgeven zodat ze me een kaartje konden sturen zodat ik mijn geld weer gul zou kunnen wegschenken ter ere van hun aankomende baby. De lucht werd zwanger en niet alleen de lucht. Al die eieren beginnen uit te komen precies. Onlangs vertelde iemand me dat hij zijn vrienden had gezegd: dit jaar doe ik echt niet meer mee, too much is too much. En ja geloof me vrij, ik geloofde niet dat het bedrag X werkelijk zo hoog kon oplopen. Wat wil je als van onze generatie of iets ouder bent. Of zelfs jonger, kennissen en vrienden van mijn broers en zussen die ik enkel nog ken van toen ze bijna nog in de pampers zaten zijn blijkbaar vollop aan het kweken het godsvruchtige gebod indachtig. Dan denk ik, hebben ze echt al genoeg van hun jeugd geprofiteerd? Trouwen na je studies en meteen een kind als je amper een jaar geld verdient? Nja sommigen hebben nu eenmaal een beperkt levensdoel zeker? Daarnaast kopen de koppels ook huizen dat het hun oren uitkomt en dan organiseren ze natuurlijk ook ferme housewarmingsparties waar ze zoveel mogelijk mensen op uitnodigen en zo weinig mogelijk en zo goedkoop mogelijk eten en viezebroldrank schenken hopende dat de inkomsten van de milde schenkingen van de gasten hun al te zware lening wat kan doen afkorten. Mij niet gezien, ik heb ze wel door. Het ergste is dat mensen hun vriendschap meten aan de hand van de waarde van de kado's. Try me, zou ik zo zeggen. Bon, u neemt bovenstaande wel met een portie ongefilterd zout neem ik aan. Maar als single mag ik toch wel een de draak steken met al die settelende koppels niet? Je hebt gelijk, ik ben gewoon jaloers dat ik niet kan stoefen over mijn aankomende baby of mijn huis dat ik me heb kunnen permitteren, huisvrouw, zwembad en room for a pony en chique auto inclusief.
Ik kijk al uit naar de dag dat ik nonkel of peter word. Ik zie het bij naaste kennissen en familie die in een familie terecht gekomen zijn waar je voor iedere scheet een ferm kado geeft aan je kinderen.
Soms is dat kadootjes geven toch enorm hypocriet, niet? Ik ga toch maar uitkijken welke schoonfamilie ook ooit bij mijn toekomstige krijg.

Ik vergeet gelukkig niet aan mezelf te denken en mezelf te verwennen met festivalletjes, etentjes, cafébezoekjes enzo. Ondertussen ben ik deze middag gaan shoppen met mijn bon van een broek die ik teruggebracht heb wegens een model dat me bij nader inzien toch niet goed zat. Even door de winkels lopen, zomers hemdje met lange mouwen of twee meegritsen in dde kleedkamers kijen of de schouders en de oksels goed zitten zwaaien em de armen of het niet teveel trekt ergens en hup kiezen. Helaas was het te weinig want ze deden geen teruggave in geld ik kocht dus maar een paar sokken van drie euro bij. Voila een klein kwartiertje. eat that women!!! met jullie shopping-ritualen waarbij jullie het ergste eisen van de zenuwen van jullie ega. Dat doen jullie express ik ben er zeker van. Om ons te testen. Zien hoever jullie kunnen gaan en zien hoe ver wij willen gaan uit liefde voor jullie. Gelet op de hysterische achterbakse wijven hier onmiddellijk in mijn buurt, moet u mij dit ook maar vergeven.

Ondertussen gaan we verder met het fotoverslag van Trolls et Légendes. Naheulbeuk, de johnny turbo's van de franstalige folk blijbkaar, want heel de zaal ging uit het dak op de dronkemansliederen en kitscherig gelul en gelal van die mannen. Enkel bepaalde riffs in hun echte songs konden me af en toe bekoren, maar het gehalte vrij dicht bleef bij "al die willen te kap'ren varen" en "viva bomma pattatten en sosissen". Tot een hippe dertiger me zei: hey, niet in slaap vallen hé, en toen besefte ik dat ik staande compleet al in zwijmel van verveling en vermoeidheid was gevallen. Gelukkig kwam Corvus Corax eraan na een uur.

Het is heet deze middag. op het werk zijn ik en mijn buromate tot een open gesprek gekomen. de eerst ker dat ze zich eens opent, de sfeer is lekker ontspannen nu. Het is heet buiten en binnen en ik heb mijn kaarten voor Graspop gekocht. Nu nog goesting krijgen om tussen die overjaarse pubers en steore kinderen te gaan rocken. Al zijn er bepaalde leuke groepen die komen. Vanavond nog eens een filmke en misschien nog een terrasjes. Wie weet.

Zaterdagavond waren we door het Waalse dralen met de optredens en het uitgesponnen magnifieke concert van de knotsgekke troubadours vanCorvus Corax pas rond 2u45 terug in Gent. Veel slapen kwam er niet aan te pas. Too much coke, ik sluimerde de hele nacht maar had toch de indruk dat ik ontspannen sliep toen ik om 10 uur al een tijdje klaarwakker lag te liggen mijmeren.
Friday nite bite, lekker gezellig café zitten in aangenaam gezelschap. Great start for he Easterweekend.
Hup, bed uit, foto's uploaden op mijn pc, badje pakken, koffie zetten en beginnen met bewerken. Zondag kwamen Aisling en Reus pas om 15u30 om mij. Maar een uurtje later stonden we alweer in het zonnige Bergen. Ook de rest van ons rariteitenkabinet daagde weer op. Ik nam weer wat sfeerbeelden op het marktje van verkleedde knappe dames en opeens voelde ik deze trol op mijn schouder tikken. Het duurde even voor ik weer ter aarde met mijn gedachten was nedergedaald, het was een kort maar aangenaam weerzien met deze skynetblogger. Jammer dat hij niet kon blijven voor de concerten, ik vond de optredens van Faun (Fiona I love you!!), Omnia (let my spirit dwell in the darkwoods!) en Urban Trad (Verdikke, Soetkin Collier is precies wat verouderd, maar Véronica Codesal is miauwkes!!!), zalig.
In tegenstelling tot de zaterdag, was de fanta bij verschillende drankstandjes uitgeput en de cocacola al van in de namiddag tot ergernis van Feetje, behalve de light en de zero. Gelukkig was er nog water en fruitsap, bij gebrek aan saucissen, at ik dan maar een witte pens vooraleer ik me weer in de Frontstage begaf om kiekjes te schieten. Ik trok vooral op aperture-priority afgewisseld met Manual om de sluitertijden deftig te krijgen met spotmeting. Terwijl mijn pa me vandaag zei dat ik beter de lichtmeting op centerweighted zette, op Program trok en afhankelijk daarvan mijn Program af en toe te wijzigen door de A of de S te veranderen waardoor de andere zich automatisch aanpassen zou, wat tot betere resultaten zou moeten leiden. Bon, nog veel te experimenteren dus, hoewel ik best tevreden ben over de resultaten met zijn nikkor 35-70mm F2.8 lens.
Mijn frigo moest ook ontdooien, dringend, zoveel ijs, 't was me nog niet opgevallen. Toen ik vannacht thuiskwam hing er nog altijd een ferme brok ijs. Vanochtend was ook die nog niet helemaal gesmolten. Verdikke, ik sleuren en trekken aan dat ijs. Het ijs breken gaat in andere gevallen toch gemakkelijker. UIteindelijk brak het ijs, zonder schade aan de ingevroren stangen of kabels en kon ik mijn stopcontacten weer activeren die ik met één zekering af en aan diende te zetten. Voila, mijn pc kon aan, mijn koffie kon gezet worden en ik kon weer foto's opladen. Veel te veel:ruim 450!! 'T wordt moeilijk om die allemaal te selecteren. Alvast krijgen jullie hier een fotoverslagje van de Hongaarse medieval folk band The Moon and the Nightspirit. Luister naarhun muziek.

Neem ook een kijkje bij Beokribbel voor zijn sfeerfoto's.

Kijk wat ik mijn min mail vond, een paar uur nadat ik mijn flickr-foto's dorogestuurd had:
Bonjour,
merci 1000 fois pour les photos!! Nous sommes heureux que le concert des légendes du temps vous a plus!!
une prochaine foi, j'espère que nous aurons l'opportunité d'être présenté, ce sera un honneur que de boire une bonne bière en votre compagnie!
encore merci et à tres bientôt j'espère!
Stéphan Késenne (les Légendes du Temps)

Ganz Toll!

De eerste dag van het uiterst interessante fantasy-festival Trolls et Légendes zit erop. Massa's volk. Het dwalen door de verschillende standjes met fantasy-artefecten, lederen wapenuitrusting, elegante jurken, maskers, trolletjes, tekeningen, strips en dito tekenaars, games en andere verliep niet zo vlot. Deze overdekte editie was een stuk groter, en stuk succesvoller en daardoor wel beter dan de vorige editie van twee jaar geleden. Jammer dat we niet doorhadden dat de bezoekers van de beurs rechtstreeks naar de concertzaal konden. Buiten bijna anderhalf uur aanschuiven deed me luidkeels vloeken op alles wat Waals is Vals is! Met de nodige luchtuitstoten erbij. In de concertzaal stormde ik binnen en zag dat er zich al een ondoordringbare muur van verschillende rijen enthousiastelingen had gevormd waar geen doorkomen aan leek. Ik sprak dan maar een securitykerel aan en vroeg of de frontstage voro de fotografen was in mijn beste frans. Bent u fotograaf? Ik heb een courier electronique zei ik hem en toonde de mail van Frédéric van Le Fantastique. het was meteen in orde. Ook Aisling Faery had geen fotopas gekregen bij de ingang. daar stond immers een domme vrijwilliger die ons gewoon aangeduid had op de lijst en ons een twee-dagenpolsbandje gaf. Ik heb zelfs mijn ticket niet teruggekregen. Nu Frédéric werd erbij gehaald en hij ging om meteen badges. Toen hij mijn mail zag, zei hij:"ah, Jeronimo!" :-)
Hier alvast een sfeerbeeld van de Waals celtische folkrock band: Les Légendes du Temps en andere impressies. Uiteraard meer hier later.

Sioen by Jeronimo

Het project heeft een group op last.fm. Ik heb me er zelfs een profiel aangemaakt. Om ten volle playlists aan te maken en muziek te delen met anderen moet je software downloaden, zo kun je aan scrobbling doen. Hier op het werk kan ik nul de botten doen. Het enige wat ik hier doe, is lachen met de collega's. Gelukkig vind je tussen de freakshow af en toe van die zonnige pittige jonge verschijningen. Dat doet goed. Laat de frisse wind maar waaien nu het toch wel warm wordt in onze buro's zo af en toe wegens gee luchtkoeling.
Enkel tracks die je tegenkomt en goed vindt kun je aan je playlist toevoegen. Dat is toch al iets. Ik weet niet of ik er lang zal opzitten. Ik luister amper mp3's. Naar cd's luisteren op de pc doe ik enkel thuis wegens geen stereoketen bij de hand waar de pc staat. Wat een achteruitgang. maar goed zo kan ik de mensheid van mijn exquisite smaak op melanchiolisch gebied laten proeven.
Vanavond wordt een verderzetting van maandagavond. Dat hoop ik toch. Hopelijk kan ik het stralende weer als barometer beschouwen.
Soms loop ik voor op de dingen in mijn hoofd. Beleef ik scenario's die nog niet bestaan en waarschijnlijk niet bestaan zullen. Dagdromen is leuk. Dagdromen doet leuk. Avondddromen houdt me dan weer wakker. Bonkend hart, kloppende slapen, open ogen nietsziend naar het plafond aan het staren. Soms herbeleef ik het verleden anders. Maak ik mijn leven anders. Denk ik over hoe als dit of dat en dat als hier en nu en daar iets anders had gelopen. Maar ik ben we terdege bewust van mijn pad, mijn plaats in het hier en het nu, mijn daden, dromen en verlangens, ik werk eraan. Ik bouw eraan. Ik droom ervan. Ik koester die dromen.
Morgen is het zoals gezegd Trolls et Légendes. Plaatjes schieten. De serie van verleden jaar vinden jullie alvast hier. Ik zal de Ronde van Vlaanderen missen. Ik zal het eitjes rapen missen. Dat er sowieso nog chocolade zal over zijn voor mij, verzacht de pijn echter compleet. Er zit een kleine kink in mijn reiskabel verdomme. Dat kotm er van als je eens beslist er twee weken niet mee bezig te zijn. Voor alles bestaan er gelukkig alternatieven. Ik moet gewoon een beetje leren overal mijn koppie bij te houden. Multitasken. Fukkers.

ik krijg hier nu een sms uit Brazilie om te vragen hoe mijn Portugalreis was.

Eindelijk het Sioen-verslag online!!!! De cd is al uit van vrijdag. Het videoverslag is over over enkele dagen blijkbaar.