Jeronimo's Cage of Thoughts

Soms is het toch absoluut niet te doen om agenda's op mekaar af te stemmen. En zeggen dat ik al bijna niets meer plan de laatste weken. 'Op den bots' afspreken lukt soms ook al niet. Niet getreurd. Het zal zijn voor als ik terug ben. Ondertussen lees ik dat de een of andere india-reis met joker nogal falikant is afgelopen wegens het noodweer in Kasjmir. Ingesneeuwd zitten ergens en dan dagenlang moeten wachten tot het leger eindelijk opdaagt, na overleg met Buitenlandse Zaken. Dan heeft iemand toch zijn weer goed gedaan door Buitenlandse Zaken in te schakelen. IK vraag me af welk avontuur er mij weer boven het hoofd hangt. Wat kan een mens nog overleven na een CO-vergiftiging in de woestijn op 4000m hoogte?

Daar denken we niet aan, ik wil vooral genieten en mij voelen leven.

Mij voelen leven, dat deed ik daarnet ook, toen ik het beu was mij binnen opgesloten te voelen en ik wou gaan genieten van het avondzonnetje. De fiets op en hup, ik gaf mezelf een uur om zover mogelijk te geraken langs de scheldedeltaroute. Ik raakte aan een gezwind tempo tot in Gavere aan de Gaverebrug. Daar maakte ik rechtsomkeer en in tegenstelling tot wat ik dacht was het nu pas tegenwind. Ik ging ik eens van jetje geven en wat tegenwind zetten ze. Geen harde tegenwind, maar ondertussen begonnen mijn benen leeg te lopen en tegen dat ik in Gent was moest ik toch even een coca kopen in de Spar in de zwijnaardsesteenweg. Een appel als kado van voor "dag van de klant" vulde mijn chocolaatje bij de bakker van deze ochtend aan.

Ik denk dat ik mijn calorieën die ik opgedaan heb gisteren bij Casa Murphy, waar we ons lekker gezellig de heel avond volgevreten hebben, toch grotendeels verbrand heb.
Zoals gezegd deze avond dan maar alternatieven zoeken voor hetgeen ik al twee weken aan het proberen ben. Agenda's toch hé. Die vullen zichzelf.