Jeronimo's Cage of Thoughts

Pieuw zeg! Verdikke, Jolly Jero is van 't weekend een beetje hyper. Een aangename warmte die de kilte van de nacht verdreef en nog lang bleef nazinderen in mijn koude karkas. De zon scheen ondanks de grijze koude kletsnatte trieste regen. Donderdag begon ik al warm te lopen door het toch wel leuke concert van Lais. Mijn mening en beeldverslag over dit redelijke concert lees je op Gentblogt. Vooral jammer vind ik dat het Belgische publiek nooit durft bewegen, dat zet een domper op de sfeer. Is je leden uitsmijten dan zo moeilijk? Of is dat niet cool meer? Niet dat je nu van mij moet beginnen moshen tot mijn camera aan gruzelementen is gemept en menig schedel is gekraakt, overdrijven is nooit goed. Bende lamzakken verdikke. Of lag het aan het feit dat er op de eerste rij toch wel mannen stonden die kaap 40 ver voorbij waren? Dat ik stil sta is mijn plicht want anders heb ik geen scherpe foto's, aan de andere kant maakt het makke publiek het me zeer makkelijk om constant van uitvalshoek te veranderen. Ik heb niet eens elleboogstoten in onwillige ribben moeten bokken.

Zaterdag kwam dan het virtuose Värttinä dat vuur vatte in de theaterzaal van de Handelsbeurs. U raadt het al, weer een zittend publiek. Waarom moet je nu zitten bij een folkconcert verdikke. Ze zingen geen slaapliedjes, ze dansen en springen en lachen en dan zit daar een bende idioten op hun luie krent naar te kijken alsof ze naar den tv aan het gapen zijn. Gelukkig weten de profesionele sympathieke blondines hoe de vlam in de pijp te krijgen! driewerf bravo!!!

Review met mijn uitgebreide fotoreportage op gentblogt

Na het concert heb ik nog lekker gezellig ene gaan drinken met Josie en Egel in de vooruit. Egel kreeg van een norse barman te horen dat er geen nootjes meer waren. Toen ik een rondje gaf sprak ik een andere barman aan die heel beleefd, nootjes, ja natuurlijk! zei en hup ik kreeg zoals gewoonlijk een heel glas vol nootjes mee. Ik knabbel graag nootjes. Straks is het reunie van mijn guatemalareis. Ik heb alvast voor 9 personen in de Marco Polo gereserveerd. Ben benieuwd of ik de loftuigingen over dat etablissement in de kiem zal moeten smoeren. Over een uurjte komen ze aan het station aan. Mijn paraplu heb ik alvast in de aanslag: kill the raingods.