Jeronimo's Cage of Thoughts

Het loopt op zijn eind. Ik balanceer op de rand van de gapende afgrond die me likkebaardend grijzend aanstaart om me met huid en haar te verslinden. Ik trek het me niet aan, maar onbewust steekt het af en toe nogal de ko op. De tijd tikt verder, gestaag, genadeloos.When I jump, will I fall? When I jump, will I fly?.
Het was alweer een tijdje geleden dat ik Kikkertje en haar vriend nog gezien had. Ze stellen het daar goed in Leuven. De vernieuwde philipssite had ik nog niet gezien en ook de abdij van het park was nieuw voor me. Zoals het iedere student betaamt kende ik niets buiten de kleinburgerlijke ring van Leuven zelf. Als daarbuiten was onbekend terrein. Het was lekker wandelen langs de bevroren vijvers van het park, eendjes zien 'schaatsen' en zwanen en meeuwen zien ploeteren. Een lekkere pizza in De Kruimel en een afsluiter in de Carlisse en het slot van Garfield op tv gezien en dan kon ik er weer vandoor naar Gent. Waar ik vandaag niet lang denk te blijven.
Sommige mensen verrassen me met wenskaarten. Best wel aangenaam gevoel.
Ik merkte dat ik gehackt werd op myspace. Een vort spambericht had mijn email weten te achterhalen omdat ik aldus deze slimme dame ingelogd had via een emailnotificatie in plaats van op myspace zelf. Bij tientallen "friends", zijnde mensen die ik persoonlijk ken en groepen waar ik fan van ben, werd een spamcomment nagelaten. What the fukk! Ik heb mijn passwoord veranderd en het zou dus gedaan moeten zijn aldus de FAQ.
Deze noen heb ik gelukkig nog gezellig een stukje taart kunnen gaan eten met deze buddies, alvorens ik hier alleen thuis kon komen met en lekker stoofpotje van kippeblokjes in roomsaus en spaghetti en nog overschot van een pizza. Ondertussen zit ik alweer zoute nootjes te knabbelen en ghostbusters te bekijken, straks phone booth.
Op tweeduizend vind je op 29-12-07 een foto van mij. En eindleijk heb ik Casablanca bijna van in het begin tot het einde kunnen zien. Het fluffy pandabeest was de eerste om haar wensen over te maken, na mijn ouders die precies om middernacht kwamen knuffelen. it's a sunny day today! Cheer up people!

Boekentoren by Jeronimo

Gentblogt feestte gisteren in Café Compagnie op de Gasmeterlaan te Gent. Een laan die ik met veel moeite eindelijk vond, hoewel het helemaal niet moeilijk was. In de keuken was de bedrijvigheid al groot en me gidsen konden ze me niet omdat ze niet goed wisten waar ik zat. Ik moest alvast niet aan het Rabot zijn. Uiteindelijk stekte ik er toe waar ik algauw door onze chefkok aan het broodjes smeren werd gezet. KNap hoe de keuken zo schitterend draaide! Onze voorzitster kan dat nogal hoor! Dingen managen en regelen. Maar na drie broodjes werd ik van mijn taak ontheven en mocht ik de openhaard buiten gaan aansteken. Vuur fascineert me. Er brandt sowieso een vuur diep in mij. I'm the Lord of the Fire.
Ik voelde me buiten toch een stuk beter dan in die kleine keuken waar iedereen mekaar bijna voor de voeten liep (Bruno, Michel, Joke, Teun, Beau, en nog een paar anderen.

Het vuur laaide hoog op, onze hoofden zaten even in de wolken. En toen kwamen er leuke mensen toe. Enkelen hadden lang op voorhand beloofd af te komen en dat deden ze dan ook. Anderen lieten verstek gaan. Al dan niet om gegronde redenen. Tjah. You're into fun or you're into dull dust.
't er staan gelukkig niet al te veel foto's van me online, voorlopig...
I'm going home now.

En over een dikke maand ben ik weg. 't Vliegtuig op naar Zuidelijker oorden. Mijn voorjaarstrip komt eraan. Concreet. Eindelijk. Vlucht geboekt. Heb je ook niet het gevoel altijd gejost te zijn aan reisverzekeringen? Lichamelijke schade heb ik al gedekt door mijn ziekteverzekering overal ter wereld. Verlies en diefstal van goederen is amper gedekt tenzij met geweld. Er zijn veel goederen die uitgesloten worden net als veel omstandigheden. Maar ja je zou maar eens het slachtoffer van een overval moeten worden. Een diefstal heb ik al meegemaakt verleden jaar in Costa Rica. Maar goed, ik ben dus goed verzekerd, ik blij in Europa en het zou dus veilig moeten zijn. Bovendien biedt mijn Mastercard Red ook een reisverzekering. Alles dubbel.
De pret kan niet op. Ondanks de korte tijd, zal het ongetwijfeld erg leutig worden. Er zijn veel dingen te zien. Teveel. Ik sla aan het researchen en het kiezen en het mailen. Ik sla aan het dromen. I still dream 'cos it ain't over yet. Nog een maand.

addendum

Er wordt over mij gespeculeerd. De onverlaat. Later meer.