Jeronimo's Cage of Thoughts

Zaterdagavond was ik weer degene die een ticket overnam van een van de vrienden van mijn zus om met haar en haar bende nog eens van cultuur in Kortrijk te doen. Place to be was de schouwburg, helaas op de achterste rijen voor de voorstellen Maanziek van Wouter Deprez. Anders dan zijn voorstelling "Je zal alles worden", die ik eerder al eens besprak, is dit vooral weer een muzikale cabaretiervoorstelling. Wouter vertrekt immers op reis naar Zuid-Afrika voor een jaar. Maar hoe zullen wij zijn publiek het zonder hem redden. Daar ligt hij wakker van. Zie dat we hem laten vallen, dat we onze standaard verlagen. Dat we naar anderen zullen gaan kijken.
Dat is de rode draad door de voorstelling.
Al vormen de typische anekdotes over leven en welzijn de grote thema's die mooi aan mekaar geweven worden. Afgewisseld met de mooie blote kleine liedjes van Het Zesde Metaal wordt een evenwichtige performance in mekaar gestoken.
Wannes Cappelle brengt zijn prachtige liedjes akoestisch en uitgekleed maar even krachtig als eenvoudig, dat inpireert Wouter tot een onverwachte oplossing.

De wisselwerking tussen de drie heren is voortreffelijk en werkt ook. De boodschap van Wouter is even duidelijk als ironisch en komt goed over. Hij is arrogant, grappig, komisch en weet te entertainen. De droge ietwat ingetogen Wannes vormt een mooi tegengewicht. En aan de zijlijn staat ook Frans met zijn cello, onontbeerlijk om aan de liedjes een diepere warme dimensie toe te voegen. Wouter weet in de show perfect de aandacht en de schijnwerpers perfect te verdelen.
Wannes signeerde bovendien zijn cd waar een leuk tekstje op staat dat werd geciteerd op de dop van mijn petekind de dag erna.

Ondertussen heb ik mijn nieuwe lens kunnen inwijden. Aan de vooravond van de Gentse Feesten viel er weer heel wat te beleven op Bij Sint-Jacobs. Ik zag er ouwe rot Wigbert die een ode bracht aan Karel Waeri, een Gentse vergeten volkszanger, die ik niet eens kende. Ik ontdekte hem wel samen met de gastzangers Mira, Wannes Capelle, Roland, Axl Peleman en anderen. Klk op de link voor een fotoverslag.
Daarna was er het multimediaal project van Vlernika. Een ode aan de duizenden oorlogskinderen "los niños". Met dank aan de VIP-kaarten die ik via een vers van de pers redactielid mocht ontvangen.
Tijdens de gentse feesten zelf valt er ook heel wat te beleven op dit plein. Mijn voorbeschouwing van de wereldmuziekdagen staat al online op het project en mijn fotopas in binnen.
U komt toch ook? en als u komt, u komt mij toch gedag zeggen? Als u mij ziet!
Gisteren genoot ik maar vollop van mijn dagje congé en bewerkte ik de foto's getrokken met mijn nieuwe lens. Mijn ontstoken blaren op mijn hielen doen al een stuk minder zeer en ik wandelde dan ook enkele uren doorheen de met op koopjesbeluste mensen overwoekerde mensenmassa's. Ook een cokin UV 0 lensfilter werd de mijne, aan studententarief. Ja, één van de weinige voordelen die ik heb door er voor sommigen veel jonger uit te zien dan ik ben, naast het feit dat ik in de smaak val bij eenzame oudere dames. Gelukkig viel dat dit keer goed mee op het afgelopen trouwfeest. In tegendeel zelfs. Als geroepen kwam de uitnodiging van een vriendin om bij haar een potje te komen eten. Scampi in allerlei oa look-roomsaus met slierten. Lekker. Tot de tafel het begaf. Al waren we echt niet wild bezig. Bricoleren geblazen en in de volkskeuken van het Rabot dronken we een doorzakkertje om ons dan weer lekker lui gezapig naar het centrum te begeven alwader wij eindelijk zin hadden in het door mij gekocht dessert en ons dan maar op een dorpel zettigen om ons chocolademousseke te nuttigen. Heerlijk dwalend door de verlaten straten eindigden we met vrienden van in de hot club de gand voor een warme choco of een sapje. Antwerpenaren in Gent, het blijft raar doen. Gent maakt zich op in stilte voor de storm. de vooravond van de feesten in tradiotneel een verkennings-opwarmerstochtje, maar nu eisen twee vrienden van me mij op om eens met hen op te trekken. Nooit geen tijd, behalve wanneer mijn programma al stampvol zit. Wanneer ga ik nog eens goed slapen? plezier en vertier zonder bier is beter hier! Maar goed, ik ben wel nu al een beetje vermoeid aan het worden. Ach wat zaag ik, ik leef maar één keer enik zal het er van nemen? U ook?

Bij Sint-Jacbos, wigbert's Karel Waeri tribute by Jeronimo

To honour the millions of young lives wasted in the apocalyptic muddy fields of burning Flanders: passchendale (song by Iron Maiden): Passchendale was the third battle for Ypres...500.000 lives wasted for nothing...Fukk the British butchers!