Jeronimo's Cage of Thoughts

Je vindt mooie dingen op het web. Trieste dingen. Nieuws in prachtige beelden, hoe frappant ook. Zoals een fotoblogverslag van "the denver post" over Ian Fisher, van gewone jongen tot Amerikaans soldaat in Iraq.
Man bijt Hond goes tour of duty.

Andere fotostories vind je op "the big picture" van the Boston.com zoals over Mongolië. Meer op hun twitter.

En dan opeens ontdek ik Ashbury Heights and then, I can't stop dancing anymore.

Begrijpe wie begrijpe kan: Zuid-Ossetië en Abchazië tegen Georgië. De enen scheiden zich af, de ander wil dat niet en valt hen binnen. Grote Broer van de ene komt kleine broer helpen en de ander trekt zich terug en wil een staakt het vuren maar de groe broer weet van geen ophouden. En zeggen dat ze in feite allemaal wel ergens verwant zijn met mekaar in dat etnisch kluwen. Grote lijnen leest u bij Michel. De conclusie is hetzelfde. Wat een middeleeuwse barbaarse methodes, ten koste van de gewone mensen. Stel je even voor dat wij West-Vlamingen bommen beginnen gooien op Gent, de stad innemen en dat de Antwerpenaren de Gentenaars komen helpen die zich onafhankelijk hadden verklaard en de West-Vlamingen etnisch wilden zuiveren en West-Vlaanderen invallen tot tegen de Ijzer. De Walen en Frankrijk maken dankbaar gebruik van het Antwerpse offensief fom Brussel in te nemen en een breed front te vormen via het westen Nederland versterkt zijn invloed in Antwerpen en Limburg. Duitsland rijft de Oost-kantons binnen en Luxenburg wil neutraal blijven en vangt de ontwortelde West-Vlamingen op.
Stop die onzin, stop die oorlog! Ik word er ziek van!

Wat me wel gelukkig maakt en wat me in feite uitermate boeit zijn de Olympische Spelen. Ik zie slechts fragmenten in het dagelijske nieuws maar miljaar wat een beelden af en toe!

En ondertussen gaat het leventje hier zijn gang, met zijn zwarte momenten en zijn minder zwarte momenten en vooral momenten vol uiterst agressieve muggen en slapeloosheid wegens te veel uitgaan. Ik klaag niet, ik moet alleen bepaalde dingen gezegd hebben. Ik voel me verder prima. De zomer mag zo nog lang duren. Maar dan liefst met de zon ipv van die grijze warmte die niet weet of ze nu koud moet worden. Warm en koud blazen doe ik misschien ook en die ander ook. Dat zorgt voor damp dat het zicht beperkt en troebel maakt. Onzekerheid. Twijfel. Naast het pad vinden we misschien houvast.