Jeronimo's Cage of Thoughts

Ondertussen heb ik een paar uurtjes zonnen in bloot bovenvel opzitten. Jawel. Hier op mijn teras schijnt de zon in volle glorie al vanaf het moment dat ze boven de horizon (lees huizenrij op een op een 100 m) komt piepen. Lnag uitslapen is er helaas niet bij ondanks het feit dat ik al heel de week doodop ben. Mijn medewerkster riep me plagerig toe: zeg, Jeronimo, uwen buro moet leeg zekers?" "ja, mijn buro moet leeg, de kuisvrouw heeft zo'n plakkaat met 'maandag grote kuis, gelieve uw bureau vrij te maken' op onzen bureau gelegd. Eerder die dag had diezelfde hygiënisch verantwoordelijke gevraagd of mijn nieuwe collega wel snapte wat er mee werd bedoeld. En ja ik werkte deze week alles uit mijn postvak uit, zowel in mijn fysieke uit-box als mijn virtuele uitbox. De plannen voor die vrijdagavond veranderen naargelang de wind waaide, alleen kwam ik wel bij de drukbezette kapper terecht, zoals Marc Dune me vroeg, toen ik bij hem mijn twee van de drie toegekomen bestelde cd's van Blind Guardian ophaalde, de Young & Dynamic aan de walpoortstraat net voor de brug van de ketelvest.
Een frisse kop voor een frisse lentebries.

Deze avond is het Tropical Heat-fuif ten huize Zorro ergens te Herent nabij Leuven. Eerst eten we in De Kruimel door het feit dat we met twee een veto tgen mexicaans uitspraken.
Ondertussen vliegt mijn geld met euro de deur uit. Maar de laatse dagen heb ik gelukkig lekker cd's besteld, zodat er ook eens iets tastbaars naar mij terug vloeit ook. Leve myspace en paypal. en 58 euro voor 958 foto's is niet duur hé, alleen worden de foto's automatisch aangepast voor optimaal contrast en scherpte, helaas ik heb mijn foto's zelf al aangepast. Ik hoop dat het resultaat niet te ferm vervormd wordt, mijn ervaring bij foto.com leert dat ze daar soms ferm in verknoeien. Waar is dat toch dat ik dat aan te vinken vakje zag: "foto's afdrukken zoals opgeladen (enkel voor professionele fotografen)"? Extrafilm? Je ne sais plus alas.
Ondertussen staan mijn foto's die ik voor de KAJ trok op hun site.

Eh bon, seffens de auto in naar ergens tussen Aarschot en Diest alvorens ik Leuven onveilig maak. U weze gewaarschuwd. Tha Lord is on tha Road!

Vrijdag en zaterdag waren uitrustdagen. Al heb ik eventjes gebasketbald met mijn buurjongetje die verdikke ene ferm betere conditie blijkt te hebben als ik. Puffen en blazen van de eerste minuten deed ik. Maar het was wel fun. Zeker toen zijn kleine broer me waarschuwde dat ik niet in de val mocht trappen. Haha ze kennen mekaar goed die twee rakkers die te pas en te onpas bij ons binnenvallen en dan vragen of we al naar de winkel zijn geweest voor smurfenstickers.

Zaterdag heb ik nog grote hoogte en dito koude-bestendige kledij gekocht, of eerder kledij die me toch wat meer moet beschermen tegen de ijle koude op etherische hoogten. Vandaag kreeg ik per post ook mijn elektronische vliegtuig tickets. We hebben twee tussenstops en ik weet niet wat de tweede is, de eerste is alvast Frankfurt, leid ik af.

Zondag was het berekoud en fris die ochtend en zat ik om 9 u al op de motor richting MTC Tegentjok van de Aarseelse brandweer. The bitch on the back, lachte iemand me op feesboek uit. Lol. Nee the second cool tough freewheel burner ja! Mijn maat de notaris had zijn Honda weer van stal gehaald mij in een overjaarse gepantserde jekker gestoken een helm op mijn kop gezet waarvan ik weer de klep niet open kreeg en hup daar sjeesden we heading out to the highway, richting ontbijt. Een tas koffie en twee koffiekoeken naar keuze later raceten we op ons eentje doorheen het Vlaamse landschap, de twee tuffende oudjes achter ons gelaten. In Waregem beseften we dat we een eerder groepje noot zouden bijhalen en besloten te wachten op een volgend peleton dat daar al aankwam. Samen ging het fast as a shark verder richting Tiegem, tot in Saint-Saveur voorbij Ronse en Oudenaarde, Maarkedal, Etikhove en zo. Een drankje van de brandweer en hup laatste stuk terug naar de kazerne om te genieten van kip met frieten. Heerlijk in het zonnetje. Al had ik het nog steeds niet overdreven warm. De namiddagtoer was amper 70 km, maar lang genoeg.

Wat ik deze week ga doen weet ik nog niet, morgen mss eten met collega's over de noene, donderdag alvast wandelen in het zoniënwoud op de sportdag en verder weer hard werken zoals altijd. U geniet toch ook?

Mensen die 7 keer op mijn telefoon faxen zijn ongetwijfeld blonde snollen.
Sinds ik projectcoördinator ben, weet ik nog steeds niet of ik blij moet zijn of niet. Feit is dat het veel werk met zich mee zal bregen. zenuwslopend werk, mijn geduld zal ferm te lijden hebben net als mijn psyche. Genoeg afkicken is de boodschap. Vanavond ga ik alvast naar Antwerpen. Afscheid nemen van een Zweedse vriendin die naar de JOe IS en EI gaat studeren.
Morgen ga ik mss afspreken met mijn notaris die nog in congé is en die ik al weer een tijdje niet meer heb gezien. Sowieso is er altijd wel iets te doen in Gent.

Mijn reis is geboekt, maar ik moet nog een nieuwe bestelbon ontvangen. Mijn internetbanking is ook gelukt en nu beginnen andere banken hun rente te verhogen. KLoefkappers verdikke. Hoe je het ook draait of keert, de consument is altijd de dupe.
Maar de zon schijnt tussen de enorme regenbuien door en ik sta vol muggenbeten.

Zorgen maak ik me niet. Ik droom wat weg bij de volgende liedjes.

B>
Soundtrack for the Current Attack
- God Module - the ones we love
- Noisuf-X - hit me hard, deze song live gezien op amphi in de zaal vol EBM-chicks. quite interesting
- Theatre of Tragedy: machine: dat ik deze cd uit het oog verloor...
- Deine Lakaien - love me to the end

En we eindigen de Castlefest - 2008 serie met deze foto's.

Vandaag doe ik het deels op een ander. Ik kon niet weerstaan aan de uitdaging van Elle en haar eerste en tot voor mij enige gastblogger. Vrouwen en mannen over daten. Ik ben zeker dat jullie er ook een hartig woordje over kunnen meespreken. Ik stel voor dat jullie dat dan ook doen? Hier en ginder, her en der.

Waar moet een mens anders doen dan eens wat gastblogggen terwijl hij in de lommer van de berken in de tuin heel den tijd op apegapen ligt te luieren met een fris drankje en de buik vol BBQ?

Want de afgelopen dagen waren er weer van vriendschapsbanden onderhouden. Hare hekserige hoogheid die al enkele Gentse afspraken had gemist, nodigde ons uit in haar cauldroneske stad vol zomerse gekheid en vooral met grote porties sla en gerookte vissoorten.

Zaterdagavondavond ben ik dan eindelijk , na twee jaar niet gekund te hebben, toch samen met bijna heel de gentblogt roadcrew en in het bijzonder met mijn buddie in de Minard geraakt voor de allerlaatste voorstelling van LOEBAS van Henk Rijckaert. Waarlijk, ik heb er van genoten. Ook van al het schoon volk in de Minard. Mijn collega Panda was er al voor de vijfde keer dacht ze en telkens opnieuw moest ze huilen bij het schitterende ontroerende liedje over de hond die dood moest. Na de show verlieten we de drukke stad algawu om gezellig op het schemerige terrasje van het Soul Food Café ene te drinken. Dat café blijft een goed bewaard geheim. Plaats zat.

De volgende dag kwam zij een< piepen met een heerlijke appelcake en was ook hij er weer bij met wie ik door de hete stad een wandelingetje maakte langs alles wat waard was te zien.

Vandaag ging ik dan flink tegen de grond. Op een helling uitbollen, onderwijl het bagagetasje van je pa rechttrekken, tegen zijn achterwiel rijden en dan het evenwicht verliezen, heeft als gevolg dat je je voeten niet snel genoeg uit je klikpedalen krijgt en baf tegen het asfalt plakt.

De wijvenweek loopt langzamerhand op zijn einde. Langzamerhand, want de overkill aan bloggende wijven is wel heel groot. Een tsunami typisch vrouwelijke blogs overspoelde de blogosfeer en laat een dikke vrouwelijke blogsliblaag na. Leuk om lezen hier en daar al grasduidend door mijn feed. En hier en daar ja nieuwe blogs ontdekt die ik wel op tijd en stond zal blijven lezen.
Er is grote nood aan iets oermannelijks nu. Can't stop the Metal now!
Mijn review van Conquest of Steel, Trechfoot, Soulsteeler in de Frontline, Gent van afgelopen donderdagavond staat online!
Ondertussen drongend ook de noodzakelijk aankopen zich op en ben ik deze ochtend aan de nog gesloten deur van de Krëfel gaan postvatten om me een W610i aan te schaffen met return van mijn oude nokia 3310, kwam het op 129 euro. Ik betaalde eerst een voorschot omdat ik blijkbaar bij aankoop mijn oude gsm moest afleveren, zodat ik nog eens op en neer kon rijden. Gelukkig is mijn auto goed hersteld en rijdt hij weer als in tijden van weleer en is hij volgepropt met bananendozen geschikt voor mijn verhuis volgende week die ik ging ophalen in het huis van de zus die ze al van de zolder had gehaald, omdat ze nu op weekend is met haar schoonfamilie. Ter loops nam ik eens een kijkje in hun tuin om te zien of het killerkonijn Joske aka de josmans nog eten genoeg had. Hier en daar lag er nog een blaadje salade op het terrein van de Grote Slokop. Hij kwam nieuwsgierig aangehuppeld maar dit keer aaide ik hem niet, de pijnlijke knauw in mijn duim van de verleden keer indachtig.
Twee auto's heb ik ook gewassen en boodschappen gedaan. veel interessants valt er dus niet te vertellen over dit weekend. Straks eten we nen natten 'orink mé friet'n en misschien dat mama die de baas over de afstandsbediening is, instemt om naar Harry Potter te kijken. Gisteren wou ze Pearl Harbor zien, maar ik denk dat ze evenveel in slaap is gesukkeld als de film werd onderbroken door ongelofelijk irritant lang durende reclameblokken. Mijn nieuwe gsm ligt op de te laden. Daarnet nog gebeld naar de Krefel om te vragen waarom ik die gratis bluetooth speaker er niet bij gekregen heb, zoals de folder aangaf. Blijkbaar moet ik dat via de site van mobistar bestellen door mijn aankoop gegevens in te vullen. Straks eens proberen. Ik ben base. Ik kocht die gsm wegens redelijk funtioneel voor die prijs en quadband en mp3speler en walkman 2.0 en allerlei snufjes. Bon, ik kan nu ten minste overal ter wereld bellen. Jammer dat je die software die op mobistar is afgestemd er niet uitkrijgt, maar daar lig ik niet zo wakker van.

Ondertussen droom ik ook lekker weg bij de fado cd's die mijn zusje voor me van de bib meebracht. De verrukkelijk warme Ana Moura en de lieflijk melancholische klinkende Cristina Branco. Luister bijvorbeeld naar dit wondermooie Redondo Vocábulo: saudade es mi vida!