Jeronimo's Cage of Thoughts

Na een donkere week en een periode waarin werd teruggedacht aan alles wat is geweest en nooit meer zal zijn. Al die dromen, woorden, gedachten die werden beleefd. Al die momenten die nog vurig in onze herinneringen branden, geluiden, gelach, kreten. Beelden die we voor onze ogen zien afspelen. Dat gelach, die kreten, die beelden zullen we nooit meer horen of zien. Maar vergeten zullen we die nooit. Alles voor eeuwig gekoesterd in onze harten.

Wat beters dan in het zomerse wolkenlandschap langs de kronkelende rivier vol nieuw leven en gekwetter van vogels wat rondjes te malen. Het ging verbazend goed vooruit. Energie teveel. Energie te over. Zelfs mijn benen wilden mee. Al zat de wind ook goed. Ik reed. Met de glinstering van het kabbelende water in de golven reed ik mee. Over heinden en verren. Bruggen en dalen. Vanwaar de wolken komen. Daar dreven mijn hartslag en mijn geesteskinderen me heen.

En toen kwam ik terug in de bebouwde kom en ik voelde precie sdt er iets zat aan te komen en ja hoor, na zo'n 30km, kwam ik op het parcours van een koerse terecht. De open omloop in Outrijve van de dames, elite zonder contract. Even tijd om uit te puffen en kiekjes te trekken.

En op het onverwachts gingen we de zondag ook uitwaaien. Mijn maat vroeg of ik ging meerijden op de moto, maar dan moest ik wel om 14u bij hem staan. Het was toen 13u15 en 40minuten racen naar waar hij woonde. Ik haalde het, ondanks de omleidingen wegens wegenwerken. Ik wist niet dat ze beiden hun moto nog hadden, nu ze buggies hadden. De Honda's schitterenden op het wegdek.
Doorheen het vlakke hinterland van het noorden van Oost-Vlaanderen ging het langs de grenspaal naar Sint-Kruis en de regio van Sluis om via allerlei kleien winderige baantjes van IJzendijk, Watervliethioekje, Groede en vele andere tussen paarden en karren en windmolentjes aan de Westerschelde uit te komen in Breskens. Magniefiek zicht dat zich poenbaart als je de dijk komt opgereden. Prachtig.

Ik geniet ervan je te zien genieten, mailde iemand mij. En genieten dat deed ik.

Al ben ik vandaag een beetje triest gezien mijn maat even verdwijnt van het Brusselse toneel. Hoe ga ik nu mijn middagpauzes slijten de komende weken.

Wat een weekend! Een zalig weekend! Ondanks dat mijn gezondheid me in de steek dreigde te laten, ben ik het weekend heelhuids doorgekomen. Een weekend dat werd vervroeg met verlof en uitliep door vandaag ook spontaan een dagje verlof te nemen om alles te regelen wat nog geregeld moest worden. Vrijdagavond zetten ik mijn ma af aan mijn nieuwe stulpje dat ze even zou poetsen en tegen dat ik terug bij mijn oude stulpje was had handige pa alle meubels al op zijn eentje uit mekaar gehaald.

Daarn gingen de eerste dozen in de koffer - een mens verzameld in de loop der jaren nogal wat - en de rest van de dag spendeerden we aan het reinigen van de parket, de stopcontacten en alle kleien hoekjes en kantjes, waar enkel het geoefend oog van mijn ma zag dat er nog vuil zat.
De volgende morgen stond mijn notaris met zijn brandweer-korporaal-broer en zijn zus, die enkel meekwam om in Gent te gaan shoppen voor onze deur met hun danszaal camionette en laadden we mijn fiets en enkele bureautafeltjes in. Hup met de geit in kolonne naar Gent. Regen verdikke. Maar het inladen in de camionette verliep bijzonder vlot en alles raakte er in! Prachtig! Met al die deskundige mankracht was alles die zaterdagvoormiddag ook vrij snel uitgeladen en mijn notaris keurde mijn nieuwe optrekje goed! Toen we net naar huis vertrokkne, ontvingen we nog slecht nieuws waarmee we de rest van het weekend en de komende dagen nog bezig zullen zijn.

Zondag was de "ronde van vlaanderen" alles wat de klok sloeg. Mijn dorp was dorp van de ronde. Ik stond op het balkon van het jeugdhuis en trok vandaar enkele kiekjes.

Vandaag trok ik met mijn supermama naar de brico en de euroshop - haar geliefde bric-abrac-winkel - om allerlei zaken te kopen voor wc, badkamer, douche en keuken. En gordijnen bij Heytens...mijn uode gordijnen zijn onbruikbaar en heb ik over gelaten aan de nieuwe eigenaar voor een prijsje. Een eerste keuze was behoorlijk verkeerd ingeschat en na deskudnig advies per telefoon van de broer en nog wat meningen van de pa, ging het na het middageten weer richting gordijnenwinkel om ditmaal een definitieve nieuwe keuze te maken. Uit de nieuwe collectie!
In Gent was het uitladen geblazen, terug naar de studio, ontdooide frigo uitkuisen, kapstok losvijzen met zakmes, boodschappen doen, nieuwe eigenaar ontvangen en uitleg geven en de sleutels overhandigen. En nu zit ik hier...in mijn nieuw stulpje met een prachti guitzicht op de avondlucht...ik ga hier massa's fun hebben, maat!

Huis-tuin-keuken modus off

I feel like this. Schitterende song toch, niet?
en zo schijnt de zon altijd op mijnen tv ;-) zonder dat ik door het glas moet kijken.