Jeronimo's Cage of Thoughts

Dat ze deze ziekelijke creep maar eens voorgoed wegsteken. Ik word daar eigenlijk zo kwaad van. Hopelijk biedt het proeces toch wat inzicht in zijn drjifveren, al lost dat voor de getroffen families niets op. De man is psycho. Geen rede die zijn daden ooit kan verklaren. Net als die perverts in dat kindertehuis in Engeland. Folterkelders? Ziekelijke sadistische pedosexuele spelletjes? Is dit het script van de een of andere domme slashermovie?
Gelukkig is er nog de wijvenweek, met een echte overkill aan wijvenblogs. Mijn feedreader kan ik amper bijhouden. Ieder wijf dat blogt komt er blijkbaar in. Ik ben al van bloglines naar googlereader overgestapt.
Het is wel leuk om lezen soms. Het is op zich wel een leuk initiatief al zijn de bedoelingen me niet helemaal duidelijk. Laten de wijven zich eens gaan aan typische clichématige tienermeisjesdingen om eens lekker girly te doen? Zit er een flinke dosis zelfrelativering in? Bij sommigen echt niet. Of het zou moeten zijn dat mannen en vrouwen weer iets anders verstaan onder zelfrelativering.
Hebben jullie die ontelbare posts gelezen over hun 'lijf'? Leuk en ook een beetje verontrustend, zouden die wijven even kritisch zijn voor het lijf van hun eventuele partner? En dan het shoppengedoe. Dát lezen, hield ik niet lang uit. Ze kopen allemaal constant dingen die ze niet nodig hebben. Wij mannen, krijgen dat weer het verwijt dat alles een nut moet hebben. Vandaag zijn wij "mannen" het onderwerp van tientallen chicks. Valt het u ook op dat er een grote gemene deler is van soort man: groot, grappig, intelligent, meegaand, zelfstandig, strak, sociaal,...Ook komt het woord 'nerd' meermaals terug, naast andere stereotiepen, zijn wij echt zo in te delen? En vallen op slechte mannen. Maar desondanks ze zijn ons dankbaar, de wijven houden van ons en ik van hen. Allez toch van sommigen onder ons :-)
Ik dacht dat er veel meer afgebroken zou worden, maar neen, ze kunnen niet zonder ons en dat is geruststellend? Bovendien houden ze van mannen die hen verwennen en als je een vrouw verwent, krijg je veel gedaan. Bv zoals twee stukken door haar gebakken taart krijgen. Njammie

Ook lees ik hier en daar een zeldzaam leuk geschreven interessant stukje, anderen zijn eerder typisch sanoma magazines gezever.Lekker puberaal doen zonder dat je ideeën verschillen van die van honderden anderen, heu van wat de boekskes zeggen hoe je moet denken.
Maar goed, wat de zin of onzin is, doet er eigenlijk niet toe. Wij mannen, lezen en leren of zien bevestigd wat we al dachten!

Ondertussen ben ik blij en niet blij. Ik ben niet blij wegens geen wijf. Onafhankelijk noemen we dat. Ik ben niet blij omdat het lijkt alsof alle kleine ongelukjes een bedoeling hebben. Maar ik weiger bijgelovig te zijn. Ik ben blij omdat op dit moment het is gelukt op in 5 dagen heel wat te plannen. Ik hoop dat de variabele factoren meewerken en het plan doen slagen. Dat zou perfect zijn. En nee die variabelen zijn geen wijven. Chance. Hoewel.

Of het een wijfje was die mij het lapte, weet ik niet. Pasen. De zon scheen door mijn open raam. De frisse lucht en de heerlijke koffie en de leuke avond ervoor hadden we fris en monter gemaakt. Ik vond het dan ook schattig toen ik haar snoezig snoetje zag piepen van om de hoek. Snuffelend in de frisse lucht stak je haar wippend neusje de lucht in. Alsof ze kon ruiken wat voor moois de dag zou brengen. Geen passeiers alvast.
Ik dacht, ik ga er op af, maar aarzelde. Toen besloot dat ik geen risico mocht nemen en toch maar eens gaan kijken waar dat snoezig ding zich ophield. Vlakbij mijn auto. Maar ze was verdwenen en ze had geen spoor achtergelaten. Dacht ik.
Wat later reed ik terug naar west-Vlaaderen. Maar bij het starten brandde het lampje van het uitlaatgascontrolesysteem alweer en had ik amper vermogen. Verdikke. Woedend in gedachten en uiterlijk gewoon geïrriteerd, bereikte ik mijn bestemming en opende mijn motorkap. wat me tegemoet kwam was de geur, niet van een heerlijk parfum maar van warme olie en stront. Keutels. Aangekoekt aan mijn motorblok en op het deksel van mijn ruitenwissensproeivloeistof (weten jullie dat dekseltje te herkennen meisjes?). Ik inspecteerde mijn motor langs alle kanten zo goed en kwaad ik kon en merkte opeens een omzwachtelde kabel waarvan de zwachtel beschadigd was, en daardoor 5 kleienre draden waren blootgelegd. Een draad geknakt, twee draenen ernstig beschadigd en nog een paar lichter beshadigd. Vuile ratten verdikke. Het geloop naar de garage is voorbij en ze hebben me geen kosten aangerekend. Al dat vuilnis ook bij mij op de oprit. Ik zal blij zijn al is van die mesthoop weg ben.

Vrijdagavond raakte ik gelukkig nog op tijd in de Music Mania Gent, waar de uitverkoop op zijn laatste wieltjes liep. Gelukkig kon ik er toch nog een 5-tal cd's op de kop tikken aan 4 euro/stuk. Ik had er meer verzameld, maar ik vertrouwde de krassen op de keerzijde ervan niet helemaal en liet ze dus voor wat ze waren. Jammer dat er met die stock blijkbaar niet zo omzichtig werd omgesprongen.

- Thou art Lord - Eosforos, de 1993 cultalbum van de Griekse demonen met Gunther Thijs van onze eigenste Ancient Rites on guestvocals. De cd-layout trekt op niets, de productie is ruw en mat en de songs kicken ass gelijk ze deden in het begin van de duistere jaren negentig. Deze heren zetten de Griekse blackmetalscene op de kaart met een eigen aanstekelijk demonisch geluid en riffs. Leuk cd'tje.
- Silentium - seducia, Finse gothicmetal, klinkt als Lacuna Coil. Beetje onorigineel op het eerste zicht, moet er nog wat aan wennen. Er zijn betere zangeressen denk ik, gelukkig weer niet het typische engelensopraanstemmetje, en ze ziet er wel leuk uit.
- Six feet Under - 13, de zoveelste cd van deze deathmetalsensatie uit Amerika. Scoort hoge toppen, deze cd klinkt heel oldschool en ook nogal eentonig. Het ramt wel lekker zwaar en donker aan een gezapig bulldozertempo. Nostalgie.
- Throes of Dawn - binding the spirit, hun derde album uit 2000 na het schitterende debut. Throes of dawn staat garant voor koud Finse black metal met genoeg afwisseling en keyboards die voor een atmosferische touch zorgen.
- Arckanum - Kostogher, duistere natuurmystieke paganistische blackmetal van deze one-band-band uit Zweden. Doffe matte primitieve productie dito riffs en overloos gerommel van de drums. Trollend gegrom en gekrijs. Eigenlijk is het best wel cool.

's avonds trok ik weer door wind en wind richting centrum om met een malle meid ene te gaan drinken en samen de bus te nemen, zij naar een obscuur kraakpandfeestje en ik naar huis om op te warmen.

Zaterdagnamiddag maakte ik een stevige wandeling richting de vrijdagsmarkt. Het was frisjes, maar het zonnetje scheen lekker doorheen de wolken. Aan het standbeeld van Van Artevelde was het niet lang zoeken naar de andere geïnteresseerden. Een handvol mensen stonder al verzameld en weldra waren toch met een redelijke groep van aldan niet autochtone Gentenaars, inwijkelingen of gewoon bezoekers uitWest-Vlaanderen, Vlaams-Brabant en Antwerpen. Voor het eerst in Gent was er via flickr een Photowalk georganiseerd.
We startten in het Patershol en bezochten de gratis expo "Quebec inVorm" in het Caermersklooster over 75 jaar design (nog tot 30 maart te bezoeken).
Van het boottochtje kwam het niet omdat een korte en lichte hagelbuien een langduriger regenbui daar een stokje voor stak. Het liet ons gelukkig toe te verbroederen en nader kennis te maken in café "Het Spijker".
We trotseerden weer en wind om toch wat kiekjes van onze beroemde gras-en korenlei te laten trekken door onze bezoekers en aperitiefden en dineerden gezellig in de Mosquito Coast. Het experimentele camerageflits vloog over en weer. Fotografen trekken vooral graag andere fotografen at work.
Na herlijke tapas of een ferme salade nicoise in mijn geval, trokken we weer de straat op om de gras-en korenlei bij nachte tefotograferen.
We hielden het echter niet meer zo lang uit na al die uren in de koudewind te hebben gesleten en trokken het warme gezellig "De Onvrije Schipper" binnen voor een cocktail en weer wat lowlight-photography geëxperimenteer. Die flickrs toch.

Voor de rest is het een paasweekend waar alles van nieuws op mekaar komt, van slecht nieuws tot vervelend nieuws dat voor veel geloop zorgt. Ondertussen is mijn auto ook weer half uit de running verdikke. Weer geloop. Van al dat geloop word ik verdikke nog een marathonloper.

Last but no least: mijn filmtip: El Orfanato. (review)

O ja voor als u het nog niet gezien had op die wijvenblogs van die wijven: nu is er de wijvenweek. Alle alphamales daarheen!

Een gewaarschuwd man is er twee waard. Alles wat u wilde weten over lelijke knieën, te kleine of te dikke borsten, onbrushbaar haar, bollekes en vlekjes en oneffen droge vellekes en andere ongemakken waar een vrouw meekampt. Enjoy. Kan je de overkill aan?