Jeronimo's Cage of Thoughts

Na de nachtelijke onrust van donderdagavond zocht ik rustiger oorden op die vrijdagavond. Olla Vogala, de band rond violist Wouter Vandenabeele stelde in De Centrale zijn nieuwe cd "marcel" voor, met als zangeres Soetkin Baptist van Ishtar op vocalen. Dat het een uiterst entertainende folky avond was, weliswaar op keiharde tribunebanken in de turbinezaal, leest u hier op gentblogt.

De volgende dag was het helaas vroeg dag, maar niet voor minder pret. We zakten met een beperkte groep van het project af naar huize Gypsyeyes1979 waar zij ons hartelijk ontving met paprikasoep met ballekes en iedereen ons overstelpte met koffiekoeken, koffie, drank en lekkere slaatjes en taartjes. Zo vergaderen is het altijd dikke leute.
Nagenieten deed ik thuis in mijn luie zetel in het verre West-Vlaanderen, bij de mamie.

Liefde is: de berichtjes van mijn pa uit India vanop zijn blackberry aan mijn ma.

In het rottige weer van de zondag bestegen we de trappen naar de gezellige zolder bij een Brussels Leven om de maag alweer te vullen in De Voet van Keizer Karel. Lekker.

Vanochtend was het weer de traditionele vertraging, en door weer en wind repte ik me naar mijn maat tijdens mijn zuurverdiende middagpauze, na even een gele jap in haar felgroene jasje goeiemiddag gezegd te hebben, om de door hem aangeboden pepsi max te gaan opdrinken op 13 hoog met het hoofd in de regenwolken.

Deze avond zijn het alvast ballekes in tomatensaus met pattatjes en Heroes en Peking Express -de revolutieroute. Alle excuus is goed om toch even iets minder lang aan het pc-scherm gekluisterd te zitten. Ik denk aan niets voorlopig. Lekker lege gedachten. Geen zwartheid noch andere zaken die me uit mijn slaap houden. Die vroege mug heeft er al even vroeg moeten aan geloven ergens dit weekend.

Vinden jullie ook niet dat de chocoladeeieren bij de bakker zo ongelofelijk duur zijn hedentendage?

De gentse feesten zijn ten einde, op de dag van de lege portemonees regende het de godganse dag. Redelijk droog raakte ik thuis met mijn boodschappen van de dag. Enkel mijn broek zag vanonderen al heel vuil en vies en nat tot aan de dijen. En ik merkte dat mijn bakker toe was. Ik kan me haar verlofboodschap niet meer herinneren. Maandag is de sluitingsdag van de andere bakker niet ver van mij vandaan. Ik haat het wanneer bakkers hun sluitingsdagen niet op mekaar afstemmen. In het kleinste dorp houden ze daar rekening mee, maar in de stad, nee hoor de egoisten denken niet aan de mensen die geen brood meer kunen krijgen binnen wandelafstand van hun huis. Seffens moet ik verdikke mijn boodschappen hier over de middag in Brussel beginnen doen! Waar overigens op dit moment het zonnetje vrolijk schijnt. Ik type nu, enkele uren later zijnde, verder aan deze post en wat kan ik u melden dat ik van armoe naar de proxy delhaize hier in de buurt ben gaan shoppen om een speltbroodje en een pakje hespeworst. geen idee wat spelt is eigenlijk maar het ruikt en smaakt wel heerlijk. Al ehb k me net verslikt bij het indamenen van minuskule kruimektjes. Het eten in de resto was hier deze noen niet te vreten, stinken maat!! en slecht!! hoe krijg je in godsnaam princesseboontjes zuur??? en hoe kan een normaal gezien heerlijke merguez zo stinken dat je er niet duurt van eten en je je bord aan de andere kant van de tafel duwt??? ja hier is alles mogelijk. En zeggen dat ik heerlijk beleg in mijn frigo zitten heb, maar dat ik bij gebrek aan een bakker die open is (en 's morgens vroeg ben ik te laat op voor in de bakker binnen te springen) dus geen heerlijk lunchpakket heb kunnen maken. Nu ja, ik ben gered van de hongerdood en vanavond eet ik heerlijk versje sneetjes brood met heerlijk beleg en soep van de mamie.

Hup weer de regen in tot ergens aan de Spar in de normaalschoolstraat, geen brood meer maar wel twee verse stokbroden die nog warm waren. hupsakee een zak om in te steken en een zak om over het nog bloot zittende stuk en hup door de wind en door de regen richting stulpje waar ik maarmijn pyjamabroek aantrok en mijn kleren te drogen hing.
Gelukkig hield het zo rond 20u45 even op zodat ik nog vlug naar de prijsuitreiking kon stappen in de spiegeltent in het zompige Baudelopark. Zaterdag liep ik er al zoals gezegd rond met de net van hun huwelijksreis terugzijnde vrienden en zag ik Ambrozijn en een deel van het jonge wolven-concours. Mijn verslagje staat hier op gentblogt

10 jaar Vlaamsche folk by ambrozijn

Arion, jonge wolven, concours AVS by Jeronimo