Jeronimo's Cage of Thoughts

Leuke restaurants waar ik de afgelopen dagen allemaal heb vertoeft:
- Gate to India (Gent)>: leuke kitscherige Indiër aan de oudburg: kruidig, lekker, goedkoop, allen hadden ze het gerecht van mijn gezellin licht pikant gemaakt in plaats van het mijne. maar we maalden er niet om.
- Marco Polo (Gent): nog steeds slow food, en dus traag, traag en nog eens traag, maar nog steeds binnen het echt redelijke. Net zoals de kwaliteit die bij dergelijke prijzen hoort. Verse pasta. De suggestie was echt een aanrader: papardelle met asperges en zalmfilet. Grote porties. Het was al ruim een jaar dat ik er nog geweest was. Het meeste indruk maakte nog die hartverwarmende glimlach van de uiterst sympathieke serveerster.
- Il Cortile (Gent): de siciliaanse klassieker, hebben hun kaart licht aangepast helaas, mag eens wat uitgebreider qua pasta's. Of een suggestie meer misschien. Blijft heerlijk.
- Aperto Chiuso (Gent): concurrent voor Il Cortile en marco Polo: verse pasta maar iets traditioneler Italiaans. Niettemin niet te vergelijken met de ordinaire Belgische Italianen die enkel vier kazen en vier seizoenen serveren. Kleinere maar toch voldoende porties dan bv Marco Polo, ook enkele euro goedkoper per gerecht. Was al jaren geleden dat ik er nog geweest was.
- Kalypta (Leuven): heerlijke wereldkeuken. Sfeervol gezellig, krappe tafeltjes, leuk interieur, niet te geitenwollensok, redelijke keuze aan diverse keukens.
- Bij Merel: om de zoveel tijd gezellige pizza-avondjes. Met een enorm toffe harige poes, waar ik helaas allergisch aan bleek te zijn: brandende ogen, snotterende neus. Niet gewonnen tijdens het spel "regenwormen". Maar dit weekend ben ik wel babysit op Billie de kat ;-)

't nieuw lief van zusje heeft in zijn prille jeugd, de snotter is er nog steeds nog maar 26, heel vele concerten gedaan en wil er nog meer doen nu hij wer zin heft gekregen. Zo wou hij naar Channel Zero. De voorverkoop startte voro de extra concerten donderdag 11 juni om 11u. Aangezien ik degene ben die constant een telefoon een een pc bij de hand heeft, werd me gevraagd kaarten te kopen. En als ik mee wou mocht ik ook mee. Een uitnodiging die ik absoluut niet wegwuifde. Channel Zero ken ik niet. In die tijd vond ik dat mietjes die niet wisten hoe ze metal moesten maken. Dat ze op Werchter stonden en marktrock vond ik tekenend van hoe de metalwereld er begon uit te zien. ondertussen zijn we bijna dubbel zo oud en iets wijzer en kijken we al niet meer op van de commerciële idotie van de underground. Channel Zero: nu jullie oud zijn, gaan jullie hopelijk stevig en volwassen klinken. Ik kijk er naar uit! Just gelijk Life of Agony nu ze 40 zijn opeens goed klinken, zoals ik in 2007 (time flies when you're old) jaar geleden op graspop heb kunnen vaststellen.
Zaterdag een dagje Couleur Café, een festival vol tofuvretende geitenwollensok blootsvoetse djembékloppers die hun accreditaties al van 9 mei hebben afgesloten. De suckers hebben geen gevoel voor flexibiliteit. What the hell is het probleem eigenlijk zeg. Het ergerlijke aan Belgische festival si dat camera's verboden zijn, dat is gelukkig in Duitsland op Amphifest anders. Waar zijn ze bang van? Iedereen verbiedt zonder te weten waarom ze geen fototoestellen toelaten. Aan de andere kant, eens een dat je zonder camera is ook wel ok zeker. Hoewel. Hoe moet ik dan op facebook tonen hoe leuk mijn leventje wel niet is (#ironie). Sommigen hangen er zich zelfs voor op precies. RIP MJ en Yasmine. Grote meneer die MJ, sterke danser. vernieuwende videoclips. een genie. dat 'm wacko was kon me niet schelen. de man wist ten minste hoe muziek maken. dat kan van aneren niet gezegd worden.

RIP Yasmine, tragisch

Ik blijf precies rare dingen eten, waardoor mij rare dingenoverkomen. Niet dat ik het op de pizza van donderavond steek, maar ik heb geen ander aanknopingspunt voor de opeens vervelende uitslag op mijn gezicht die dan ook nog eens ongelofelijk begon te jeuken. Een vreemd kruid op de pizza denk ik waar ik allergisch op reageer. Allemaal onderhuidse jeukende bultjes. De laatste dagen smeer ik er een beetje Euceta op 's avonds voor het slapengaan en ondertussen heb ik er overdag al geen last meer van.

Mijn spieren van mijn kniegewrichten doen een beetje zeer. Gisteren was het onverwacht schitterend wandelweer en ik besliste dan maar om op mijn eentje te gaan wandelen, toen ik na ettelijke gsm-gepsrekken niemand meer kon optrommelen die fit genoeg was of tijd genoeg had om me te vergezellen. De 20 km haspelde ik af aan een snel tempo van 3uur en 35 minuten. Bij iederen halte schoof ik aan om mijn drankje, koekje of whatever in ontvangst te nemen en ik ging meteen weer op pad door het prachtige landschap van Zwevegem, Sint-Denijs en omstreken. Na aankomst zette ik me wat bij zusje in het jeugdhuis dat haar tweede thuis is en kocht me een lekker vette braadworst. Zaterdag was een dag van veel beslissingen op korte tijd. Nadat ook mijn moetie mijn trouwkledij had geodgekeurd en ik dus enrom trots was op mezelf, hielp ik al snel patie bij het snoeien van de haag en het brengen van het groenafval naar het containerpark. Tussendoor belde ik enkele fotowinkels op en besliste ik om samen met een vriendin en lens te besteleln, die volgens de laatste berichten in tegenstelling tot de informatie op hun site, niet onmiddellijk leverbaar. Kloefkappers.

Zaterdagavond besloot ik weer op mijn eentje op stap te gaan om voor het podium op de grote markt van Kortrijk plaats te vatten voor de eerste editie van de "Zo is er maar één" roadshow. 'twas gelijk nog redelijk te doen.

all photos by Jeronimo

Deze middag heb ik me in de mediamarkt Gotan Project aangeschaft: lunático. Ik kan ze helaas niet gaan bekijken op cactusfestival. maar ja keuzes hé ;-).

Plannen is aan mij besteed, maar open staan voor het onverwachte doe ik meer en meer. Mij impuslief smijten moet ik nog leen, maar gewoon soms is het leuk om van die gezellige onverwachte momenten kansen te creëren. In de weerspieglenig van de ruit zag ik mezelf en zag ik haar, ze was even de kluts kwjit toen ze rondkeek vanwaar precies het spiegelbeeld afkomstig was. We, the good old friends, treinden samen naar huis en besloten samen te koken, allez ik wachtte aan de tafel terwijl zij aan de kookpot stond, Braliliaanse vissoep met biologische bruine rijst die veel te lang moest opstaan. Een chocomousse als dessert en een afwas van een paar dagen ver later, zaten we boven in ekele stoeltjes een Lapaz-sigaar te roken met de velux open zodat de rook lekker naar buiten dreef, de ijle avond in.

Verder wil Roedi, onze goeie antwerpse vriend hier een oproepje doen (factuur voro advertentieruimte wordt hem aangetkend bezorgd):
Voor Jeronimo en zijn lezers! Wil jij graag zo nu en dan een journalist zijn? Cultuur? Kunst? Muziek? Politiek? Maatschappij? Economie? Lifestyle? Uitgaansleven? Alles kan, alles mag! Voor een brok engagement & talent van jouw kant geven we jou een UPP-perskaart + een perskaart van het huis + een onkostenvergoeding voor al je verplaatsingen, catering & etc... Wie zijn wij? Een nieuwe kritische, humoristische en naughtynaughty jongvolwassenkrant (vzw), in kleur en op glanspapier!! Lees alles eens na op mijn blog en doe mee