Jeronimo's Cage of Thoughts

Een mens gaat op een verloren zaterdag eens met de fiets naar de mediamarkt in Oostakker en keert terug met een fietstas vol cd's. Dat was enkele weken geleden.
De buit:

- Avantasia - The Scarecrow (2008). Tobias Sammet en zijn gastvocalisten gaan er weer goed tegenaan met hun old fhasioned klinkende metal. Of hard rock. Deze plaat rockt en is lekker melodieus met meezingrefreinen maar heeft toch echt enkele metalpareltjes te bieden. Soms lijkt Tobias zich te vergalopperen in melige ballads, maar dat kan ik hem niet kwalijk nemen "i don't believe in your love", "carry me over", het zegt genoeg. The Toy Master wordt gedragen door Alice Cooper en is een van de betere songs op het album. Andere vocalisten met prachtige rockstemmen: Bob Catley (vocalist van Magnum), Alice Cooper, Oliver Hartmann, Roy Khan (Kamelot), Michael Kiske (ex- Helloween), Jorn Lande en Amanda Somerville.
Mijn versie is de limited digi-pack met een dvd met extra's zoals interview, videoclips "lost in space" en "carry me over", making of's en alternatoive versions van "I don't believe in your love" en "the toy master"

- Enslaved - Axioma Ethica Odini (2010). De Noren legden de fundamenten van de black metal in de woelige jaren negentig en blijven als een van de weinigen nog muziek maken die nog steeds niet verveeld. Elke paar albums lijken een lichte stijlwisseling zich te ontwikkelen in positieve zin. Sfeer en experiment maakten plaats voor de majestueuze razende metal van hun beginjaren. Sinds "Vertebrae" lijken ze zich op sferische black metal toe te leggen waar de gitaren op de achtergrond als een razende zaag voortrazen ondersteund door een dichtgeproduceerde drumsessie en blastbeats. Het geheel creëert een koude meeslepende melancholische sfeer. Daarbovenop de vette screams en growls en je hebt een prachtplaat die zowel kracht als psycheldelica uitstraalt. Enslaved slaagt er in hun muzikaal geweld zo te doen klinken dat je wegdroomt op de riffs en drumpartijen.

- Blind Guardian: A Twist in the Myth (2006). De Duitse powermetalband lijkt altijd het kleine broertje van de groten der aarde, maar met deze cd hebben ze toch weer een sterk staaltje zwaar metaal op ons losgelaten. De vocalen zijn hier een stuk minder ruw dan op hun debuutcd, waar het nogal geforceerd klonk en eigenlijk niet zo aangenaam om naar de luisteren. Hier zingt Hansi Kürsch een stuk evenwichtiger met cleane stem. Ook lijken de songs ondanks het brute geweld en onwaarschijnlijke vaart minder "over the top". Nog steeds houdt Blind Guardian er een tempo op na die je doet duizelen, maar je waait ten minste niet meer van de baan. Toch lijken er hier songs op de staan die me niet echt lang bij blijven.
Ook hier kreeg ik de limited digipack te pakken met een interview op en wat andere dingen.

- Flip Kowlier: De man van 31 (2007). Ik ben al lang geen 31 meer helaas, maar Flip weet waarover hij zingt. Westvlaams gebrabbel op armtierig getokkel. Maar het slaat aan. Het ligt goed in het gehoor. Het ritme, de teksten, het eenvoudige van de kleine liedjes over leven en welzijn.

- Suzanne Vega: retrospective (2003). Suzanne Vega's grootste hits, meer commentaar hoef ik er niet bij te geven. Ik val voor haar stem, haar timbre en haar folky rocky inslag die ze haar lichtvoetige muziek meegeeft op vaak pakkende teksten. Urban music. Klassieker. Mooie fotografie trouwens in het boekske.

- Daan: victory (re-release 2010): ik ben fan van Isolde Lasoen en ik hoor "housewife" en "victory" graag. Gelukkig is de rest van de cd ook nog redelijk te pruimen.

- Rodrigo y Gabriela: 11:11 (2009): tweede studioalbum van deze Latijns-Amerikaanse immigranten. Straatmuziek. Niet meer niet min. Maar straat muziek met een vipe, straatmuziek die hoge toppen scheert, die rockt als de beste. Knappe deuntjes, knap duellerend gitaarspel. Meer rock dan latino muziek dit keer. Vind het daarom denk ik net iets anders en beter dan hun vorige. Live zijn ze al even boeiend gelukkig.

- Autopsy: dark crusades (2006, re-release 2010): nou ja ik had beter de eerste albums gekocht in plaats van deze dubbelaar vol rehearsals (dvd) en livegigs in obscure pubs in 1993. Het klinkt ook zoals in 1993, in de tijd da tik massaal aan tapetraden deed. Rommelig slecht en zo underground als het maar kan zijn. Ik kocht dit uit nostalgie zoals zoveel metalcd's de laatste tijd. Voor als ik eens kwaad ben denk ik. Wat een kabaal zeg.

- Yevgueni: we zijn hier nu toch. De cd lag daar nu toch en ik pakte hem dan maar mee. Yevgueni vind ik wel leuk bij momenten. Goeie stem, goeie liedjes en goeie teksten. En Klaas is een sympathieke kerel. Via hem heb ik een nieuw meisje leren kennen onrechtstreeks indertijd op de Gentse Feesten.

- Isobel Campbell & Mark Lanegan: Sunday at Devil Dirt. The angel and the beast. Ik vind vooral de titel en de fotografie van het album heel geslaagd. Er is geen grotere apathicus zo succesvol als Lanegan denk ik. Arrogant tot en met. en daarom zo populair denk ik. Ik ga nog een paar keer moeten luisteren naar de cd want de liedjes zijn zo klein en breekbaar dat ze me compleet ontgingen toen ik de cd speelde. Er bleven me wel enkele songs bij achteraf. UPDATE: het ligt aan het koude winterweer en het is al donker buiten...de combinatie van Isobell zachte timbre met de ruwe zacht brommende stem van Lanegan op poetische melancholische tonen pakt me wel. Het ietwat meer explosieve Back Burner vind ik echt goed. De eigenlijk vrij ingetogen sfeer van de plaat bevalt me wel

In navolging van Ishku dacht ik dat ik dat ook maar eens moest doen. De mensen vinden dat ik niet kan typen. Anderen herontdekken de geneugten van uw vingers kapot te typen op een oude typemasjien. Typetyfus als het ware. Mischien hebben de mensen liever dat ik mijn boodschappen aan hun persoontje neerschrijf op een ouderwetse manier met pen en papier. Ik laat aan hen de keuze en vraag hen lief om in de reacties deze tekst woordelijk te typen. Ik dank mijn lieve lezertjes zeer.
Van hanepoten gesproken, al vind ik het meevallen. Al geef ik eerlijk toe dat ik mijn reisdagboek praktisch amper nog kan ontcijferen omdat ik daar op in kleine ruitjes ingedeelde blaadjes schrijf en ieder nieuwe ruitjesrij als nieuwe regel gebruik zodat de tekst uiteindelijk heel petieterig geschreven is, alsook in oncomfortabele omstandigheden. Bovendien werkt een dagboek eerder therapeutisch en weet ik op dat moment perfect wat ik schrijf en waar ik aan denk tijdens het schrijven zonder dat ik die onuitgesproken gedachten vereeuwig in krassende inkt op verfrommeld papier. HIer vind u een fragment uit mijn reisdagboek guatemala 2005.

Ondertussen wil ik u mijn laatste avonturen niet onthouden. De Lijn is altijd reizen, zeker als je een uur op de bus blijft zitten omdat je denkt dat je geduld moet hebben.

Dat geduld leren hebben, leerde ik enkele uren op voorhand. Kijkt.
Zoals gevraagd was ik ruim 45 minuten op voorhand in K1 van het UZ Gent. Gelukkig is het plattegrond op hun site interactief zodat je via flash perfect weet hoe je moet wandelen. Ik trok een nummertje en na amper tien minuten wachten waren de 12 wachtenden voor mij al gepasseerd en kon ik betalen en met mijn rekeningske en UZ-kaart in de hand trok ik door het ganse gangenland. Uiteindelijk kwam ik in de nogal klinisch aandoende polykliniek 2 terecht alwader ik weer wachten moest en papieren invullen omtrent mijn opgelopen vreselijke ziektes die al dan niet uitgebroken waren dan wel waartegen ik al beschermd was dank zij vaccinaties. Een assistent-dokteres nam me mee in haar kleine kamertje en stelde me nog wat vragen. Daarna moest ik weer in de gang wachten tot ik elders binnen mocht en opeens na 30 seconden weer buiten stond met een plakker op mijn arm waarna ik tien minuten wachten moest vooraleer ik vertrekken mocht. Na die tien minuten waar ik voorzichtigheidshalve 11 minuten van maakte, repte ik me naar Bus 5 richting Zuid die al stond te wachten. Mijn spurtje was niet nodig omdat de bus er nog 5 minuten bleef staan. Aan iedere halte stapte er trouwens iemand op zodat ik een half uur later aan het Zuid toekwam en de bus 71 richting Oostakker-Wittewalle nam. Iemand had ooit gezegd dat deze bus voor de deur van de mediamarkt in Oost-Akkers stopte. Ik vond het al heel verdacht dat de bus opeens na Dampoort de Antwerpsesteenweg verliet om kriskras door de bebouwde kommen te rijden. ondertussen vond ik het nog verdachter maar ik dacht, ik moet gewoon geduld hebben, bussen doen namelijk nooit rechtstreekse doelen aan, maar altijd via enorme omwegen.
Opeens was ik de laatste passagier en toen ik de chauffeur vreog of hij stopte aan de mediamarkt wist hij niet waar hij het had"huh? huh huh, pfft nog nie lichtjes huh huh", bracht hij zuchtend van verbazing uit en keek alsof ik wel een heel erge dwaas moest zijn, "nee, ik stop ik niet aan de mediamarkt, stapt uit en loopt maar terug naar het centrum!". Zogezegd zogedaan en ik nam een slok water. Bus 39 stond in Oost-Akkerdorp te wachten en in dampoort wist iemand me te vertellen dat ik bus 78 richting Lokeren moest hebben en inderdaad. Eindelijk was ik waar ik zijn moest. Gelukkig leverde dat hele gebeuren mij twee cd's op.
Ik kocht "Oral Fixation volume II" van Shakira, "Fijación Oral I" had ik eerder al.
Mijn tweede aanwinst was het debut van de uiterst sympathieke jongens van Yevgueni, "kannibaal". Heerlijke nummers staan er daar op. Ik word er zelfs een beetje melancholisch van. Hier met "laat ons een bloem" een schitterende evergreen.

Sint-Romboutstoren mechelen by jeronimo

Even had ik de vrees dat ik in een zwart gat zou vallen na van maandag tot maandag iedere avond op pad te zijn geweest. Maar voorlopig valt het al bij al nog mee, al enkele avonden op rij ben ik bezig met foto's te arrangeren die met mondjesmaat op gentblogt verschijnen. En ja in feite moet ik ook nog een deeltje slaap inhalen. Interview with a Vampire blijft trouwens één van de weinige films waar ik meermaals per 5 jaar naar kan kijken, één van mijn topfavorieten dus en verder heb ik gisteren 4 cd'tjes aangeschaft, in de solden weliswaar. Eerder had ik al de exclusieve live-cd van AC/DC aangeschaft, de dubbelaar natuurlijk, een collector's item, moeilijk te vinden!

- AC/DC: TNT
- Callenish Circle: pitch black elements. Nederlands deathmetal met opeens de typische zweedse göteborg-style: melodieuze deathmetal met screamy grunts, hier met "obey me"
- Obituary: frozen in time, 8 jaar na een laatste album staan ze er terug met een cd die knalt als in hun glorierijke jaren. Gekocht puur uit nostalgie, niet echt omdat ik er echt wild van loop, maar ze zijn nog steeds lekker insane!!!
- Mediaeval Baebes - mirabilis: een vrij evocatieve etherische folky medieval sfeer, perfect om bij te ontspannen
- Heavenly: dust to dust, franse, jawel frans! powermetal van de bovenste plank, geen ripp off van al die andere shithole surfers.

t'is lunchtijd nu. de zoete inval hier in mijn buro is even gedaan. Mijn boterham met paté is ook op. Nu die met breugelkop of die met italiaanse droge ham. Dilemma. Straks wel een pot coffee met speculaasjes. Die voorraad moet ik nog eens aanvullen. Strooptocht door de vergaderzalen. Vanavond is het waarschijnlijk filmtijd: jack sparrow rulez!!

yevgueni by Jeronimo, met schitterende review van joke op gentblogt

De feesten zijn gedaan en bij Gentblogt begonnen die feesten al weken van tevoren, met drukke voorbereiding en planning achter de schermen én met een karrenvracht vrijkaarten: voor Blue Note Records Festival, voor Comedy en theater, voor 10 days off en voor Puppetbusker: we gaven in totaal ruim 170 toegangsbewijsjes weg.

Gentblogt besloot ook samen te werken: met stadsradio Urgent.fm (er werden reportages uitgewisseld) en met de officiële feestensite van de Stad, waarvoor wij de blog-inhoud leverden.

Op de Gentse Feesten zelf was Gentblogt alomtegenwoordig. Niet alleen de dagelijkse redactie ging op pad om de Gentse Feesten naar u toe te brengen, we mochten ook rekenen op een team van meer dan vijftig medewerkers , die Gentblogt de laatste weken hebben gemaakt: Annemie, Bart H, Bart V, Bea, Britt, Bruno, Charles, Coudie, D., Diane, Els, Griet, Gudrun, Hans D., Hendrik, Huug, Ivan, Jeronimo, Joke, Karine, Karolien, Kathleen, Katrien, Klaartje, Koen DP, Koen V, Lien, Lieven, Marc, Martine, Michel, Monica, O., Patricia, Peter D, Peter-van-Lien, Roel, Roland, San, Sandrine, Sofie, Steve, Steven, Stijn, Tessa, Tessa-van-Bruno, Teun, Thomas, Tim, Tom B., Tom VS, Veerle en Wouter.Samen verstuurden we op onze interne mailinglijst 2.171 mails, om dit alles te plannen, organiseren en af te spreken.

De resultaten van dit alles mochten er zijn: er verschenen tussen 14 en 23 juli 217 artikels, 12 filmpjes en 1.577 foto’s, waarop u 760 keer reageerde. U, daarmee bedoelen we natuurlijk onze lezers. En ook U was met veel: Gentblogt kreeg 35.000 bezoekers over de vloer, die samen 135.000 pagina’s lazen.
U, beste lezer bent enorm bedankt!

Nadat ik vrijdagavond met een hele zotte bende het Gentse nachtleven doorkruiste zonder in marginaliteit te vervallen, liep ik lekker met josie en egel rond en trok ik deze kiekjes.
Gisterenavond, zondagavond dus, was het Yevgueni, de man die mijn zotte bende van weleer kende en dat maakte dat ik hem vrijdagavond aanriep zodat iemand van ons met hem op de foto kon. Het meisje wist niet waar kropen, maar het leverde toch enkele leuke fotot's op.
Verder gaf ik Klaas ook nog een vuurtje. Sympahtieke gast eigenlijk die Klaas. Helmut Lotti daarentegen die reageerde nauwleijsk toen een makker van me in de Lammerstraat naar hem riep, terwijl we een pitta stonden te eten. Veel meer verslagen volgen later. u ziet ze momenteel op gentblogt waar ze natuurlijk eerst verschijnen.
De feesten, dit jaar heb ik er nog meer van genoten dan de vorige jaren. Ik ben al iedere avond stap en sinds donderdagavond kom ik constant mensen tegen. trek ik op met bekenden van bekenden en vind ik het echt wel leuk en gezellig. O ja als u ons hoofdkjwariter eens wilt zien waar wij op elk uur van de nacht binnenvielen om foto's en pasjes af te halen en af te leveren moet u hier klikken. Michel, levert gewoonweg fantastisch werk! daarna gign ik huiswaarts en smste de zotte bende dat ik al thuis was om te slapen. vandaag ishet immers werken geblazen. Ik ontving nu net nog een sms (laattijdig gelezen) met groetjes vooral van ...lol. Leuk!

O ja de fotograaf in actie op de laatste foto is niemand minder dan de enige echte altijd anonieme DIMI!: onze gentblogt-boomtownfotograaf!Het tweede weekend van de Feesten is serieus ingezet, en ook vandaag was u weer, inderdaad, geweldig.