Jeronimo's Cage of Thoughts

Zomer. Ik heb zoals iemand me dat aanraadde naar Frank geluisterd en het er van gepakt vandaag. Mijn, bolide is ook netjes door de keuring geraakt en mijn frigo zit weer vol zaken die ik in feite niet nodig had, maar toch allemaal zal opeten. De Colruyt in Ledeberg heeft een verse beenhouwerij in tegenstelling tot die in Sint-Amandsberg.
Het is zomer. Dit weekend kregen we al een voorproefje. Zaterdag een meerdere doldwaze ritten op de attracties van Walibi met hoevegazon in Tessenderlo war de eetmaniak onder on sde duimen moest leggen tot zijn eigen grote teleurstelling tegen een outsider di ede grote portie "steppegras" opgekregen had in het "Wit Hoeveke", een brasserie die misshcien net iets te prijzig is voor de kwalitiet die ze daar serveren, maar ik kon absoluut niet klagen over mijn menu van 30 euro: garnaalkroketten met garnituur, gebakken tongrolletjes in kreeftensausje met warme groentjes en chocolademousse. De tongrolletjes waren wat ferm uitgedroogd vond ik. Te lang in een te heten oven? Of is dat een speciale bereidingswijze? Nu ja eten deed ik toch met smaak.
Tegen 23u45 en enkele omwegen lager stonden we een plaatselijk festivalleke te steunen uit uit opgedrongen sympathie. Zoutrock in Zoutleeuw, met een slechte beatboxer en één goeie met en rare rockgrope die mss wel nog meeviel en een AC/DC cover band die bestond uit oude zakken, alvast hadden ze dat gemeen met de echte AC/DC. Duidleijk mannen die niets van hardrock kennen want ze speelden met te zacht afgestemde gitaren alsof ze rLeonard Vohen wilden spelen. Ook hun arrangementen mwaren amper hard rock of metal te noemen en overstegen het niveau van een oude kermisrockband niet. Om van de afwezige solo's maar te zwijgen van degen in bermuda en klak: mocht 'm niet op een podium gestaan hebben, ik had 'm laten interneren. Who's daddy is that??

Verder werd het een race richting hometown op een onooglijk vroeg uur met de eerste BBQ van het jaar. heerlijk zomertje. En de stralende lach van Pepijntje, die wel wat ziekjes was, maakte het weekend goed.

Straks ga ik naar drongen voor om voorbereidingen te treffen voor mijn eerste expo dit weekend. Allen welkom.

Zou het niet makkelijk zijn om me in de lucht te laten vligen. Ver weg, zeilend op de winden, surfend op de wolken, naar het onbekende Verre achter de horizon van eindeloze oceanen? Meeegetrokken aan mijn vlieger van Bestemming. Destiny. Zo u wil. En van ver daarboven naar beneden kijkend, naar de krioelende mierennesten hier beneden. Een ander perspectief dat je kijk op de dingen verandert. Hoe makkelijk zou het niet zijn. Helaas krijg ik de vlieger niet makkelijk in de lucht. En misschien blijf ik toch maar bete met mijn twee voeten op de grond, al denk ik soms dat het leuk moet zijn eens lekker te zweven op een wolkje. Zonder weliswaar hard te vallen eens de wolk in regendruppels op de harde aarde uiteenspat.

In elk geval volgende weke heb ik eindelijk eens een week verlof aangevraagd. Te veel verlof op overschot en ik ben al ruim een half jaar aan het werk zonder noemenswaardig verlof genomen te hebben. Het zijn immers Gentse Feesten, waar u alles over verneemt op gentblogt. Ook dit jaar zijn onze reporters weer klaar om uit te zwerven over de hele stad en u te voorzien van tips en tricks en foto's en woord.

Het eerste weekend geef ik alvast forfait. Samen met Reus en Feetje zit ik namelijk in Keulen voor een heel gothicweekend. Amphi fest, here we come!

Ondanks mijn dodelijke vermoeidheid van de afgelopen week en wat zaken die me persoonlijk nogal irriteeerden en me in een kleine negatieve spiraal deden terecht komen, kon de vrijdagavond toch nog even opklaren in de heldere sterrennacht door het aangename gezelschap van een leuke dame. Grote zielen met een kleine honger. Zoals altijd wist ondertekende een geschikt restaurant te vinden dat aan alle behoeften zou voldoen. De pastage in de normaalschoolstraat stond al een tijdje op mijn verlanglijstje maar het was er tot nu toe nog niet van gekomen. Ze serveren er verschillende pasta's met verschillende sauzen, die je naar smaak en believen kunt aanvullen met kip of ham of garnalen of zalm. Uiteraard tegen een supplementaire prijs. Ik nam de macaroni "red mac" met kip, mijn gezellin ging voor de "cheddar mac" met ham. Een vriendelijk vlotte bediening en porties waarover ik niet te klagen heb voor deze budgetvriendelijke prijs.
De volgende dag was een stralende lentedag in putje winter. Niets abnormaals volgens de weermannen in Ukkel, maar toch, genieten deed ik er niet van. De winterblues had me in zijn greep ondanks dat ze gouden zon me verblindde toen ik op de E17 westwaarts richting avond reed. Een avondje alleen thuis met alleen mijn loze gedachten die vaag als flarden mist in mijn duistere schedel nevelden. Met de rook van sigaretten die mijn zuchtende longen richting de sterren blies,werd mijn ziel niet verlost van de zwaarmoedigheid die op mijn hart drukte. Een film en een volgende sigaret later merkte ik dat de oranje ster opeens een stuk noordelijker was opgeschoven. De aarde draait. het leven rolt verder, en ik, ik bleef ter plekke staan.

De nacht bracht geen soelaas en ik ontwaakte tegen de middag met herneiuwde energie toen ik mijn gordijnen opentrok en de frisse zomergeur diep inhaleerde om even later hoestend wat slijn los te maken. Mijn voornemen voor 2008 schoot me te binnen terwijl ik de thermos koffie tot de laatste druppel uitschudde in mijn mok en me nog een senseootje zette. Ik sprong in mijn koersoutfit en pompte mijn banden op om rustig peddelend richting de weidse velden te fietsen. Rollegem, Herseaux, Estampuis, Pecq, de Schelde op, afdraaiend in Warcoing, om via Saint-Léger en Dottignies terug thuis te raken. Heerlijk weertje, zalig zonnetje, prachtig landschap met lustig kwetterende genietende watervogels.
Een shot positieve energie, daar had ik nu eens echt nood aan ze. Even heb ik overwogen om in mijn auto te springen en richting kust te sjezen, maar lekker gezellig thuis nagenieten in de zonovergoten living en nu de geur van versgezette koffie die mijn reukorgaan masseert, wat wil een mens nog meer?

Kijkt. Onlangs zeiden ze in het nieuws dat heel wat kinderen en jonge tieners onaangename ervaringen hadden met het internet. Die onaangename ervaringen, maar nu blijkt ook mijn werkgever iemand te zijn die denkt dat hij zijn werknemers moet beschermen tegen potentïeel slechte invloeden van buitenaf. Zo kon ik sinds vandaag, de eerste schooldag nota bene, niet meer op Goya's blog gaan lullen. De beveiliging gaf me de melding dat de URL geblokkeerd was wegens potentieel unsafe. Die kerel zit er mss wel op zijn facebook uit als een halfgare terrorist en misschien heeft 'm wel banden met dubieuze organisaties zoals de ETA, mar ik wil op zijn site kunne waar en wanneer. Ik wil niet dat mijn werkgever eens zal oordelen wat ik wel kan doen en wat niet. Poeh!
Het vreemde is dat 's mens vriendin ook ergens een collega van me zou moeten zijn en dat die wel op dien zijn blog kan. Ik voel me opeens geviseerd. poeh again!
Maar ik laat het niet aan mijn hart komen. ondertussen hebik weer een gezelig en druk weekend acher de rug met een hoop toffe mensen, OUde vrienden van vroeger en nu en nieuwe vrienden niet zo lang geleden. Bon ik weet ook niet waar dit op slaat maar dat het fijn was dat stat vast. Twee keer jazz in 'tpark bezocht om gezellig te keuvelen, leute te maken en te genieten van een achtergrond muziekske met af en toe rare saxofoonklanken. Mensen kunne verrassen, hen wat (eet)cultuur bij brengen hun ogen en monden openen voor wat onbekend en vreemd is. En dat, terwijl we gewoon naar een Turk in de Sleepstraat zijn geweest (Göl II). Voor vele Belgen precies iets wat nooit in hun hoofd zou opkomen.
In Antwerpen mistten we het fregat Leopold-I dat aan legde nav de bevrijdingsfeesten, maar de vanop afstand oorverdovend beatende Laundry-day lieten we wijselijk aan ons voorbij gaan. De zoo daarentegen zat vol koddigaars, fotogenieke diertjes en ander fluffy's. Genieten, zeker met dat de aangekondigde regen geen kans kreeg door de hardnekkig schijnende zon! Kilometers wandelden we, van centrum naar Seefhoek, Sint-Jansplein, door de souks naar het De Coninckplein om dan toch even uit te ruste in het Via Via Jokercafé waar ik volgende zondag weer moet zijn voor mijn voorbereidende vergadering. Van alle eetttips die ik kreeg heb ik er geeneen opgezocht. Die lagen buiten onze route en we hadden al kilomters door Antwperen gedwaald. Het werd een pizzeria Del Sud Classico, ergens dicht bij de kathedraal. Tourist trap? I don't care, het was er gezellig, goedkoop en lekker!
Uitblazend op de trein wilden we nog gee slot aan de avond breienen en zakten we dan toch nog af naar jazz in 'tPark.

de eerste schooldag viel alvast voor mij heel goed mee. De bussen zaten niet overvol, de horden samentroepende tieners voor de ingang van het station waren precies uitgebleven en mijn trein kwam op tijd in eht station aan, weliswaar kregen de wagons een voerload aan passagiers te verwerken, maar ik bemachtigde toch nog een comfortabele zitplaats: that is, zonder stinkende, ronkende of te dikke mensen die over hun schreef gaan letterlijk. Nu de regen is opgeklaard, zie ik de avond en de week eigenlijk wel zitten. Er is iets me me aan de hand, waar is mijn moorddadig humeur? Het is al moordend genoeg in Irak en Oost-Congo. Het is vanavond wel overschotjesdag (kippengyros, mocht u curieus zijn) , maar dan spaar ik kooktijd uit die ik kan spenderen aan het kuisen van mijn badkamer. Ahum. Dat stond niet op de planning. I must be crazy and the gods geeks. Man bijt Hond leest Jommeke voor en een Pekingburger is een nieuw woord. Zalig die chinezen. 't wordt een tv-avond, ben curieus naar al die nieuwe programma's

antwerp zoo 2007 by jeronimo

foto door Charles Strijd

A Sweet Summerbreeze. Gelukkig staat er een briesje, anders zou het wel heel erg warm worden. Niet dat ik dat erg vind, ik hou van de warmte, het is een training voor als ik weer naar de tropen vertrek. Hoewel ik beter zou trainen op etherische hoogten, gelet op het feit dat ik dit keer niet echt naar de tropen ga. Gezelligheid. Die relaxte gelukzaligheid. Genieten. Vrijdag ondanks de toenemende vermoeidheid toch nog afgezakt naar het parkkaffee in Mariakerke om daar aan te sluiten bij Ilse en Henk en hun maten. Verder daagde er geen spook meer op, maar dat gaf niet. Lekker chillen in het schemer kon ook zo. De volgende dag was ik al redleijk vroeg op en rond 10u stond mijn taxi klaar om me ergens naar Nederland te voeren. 3 uur reden we in een niet airgecoolde skoda onver de snelwegen richting Lisse, Kasteel Keukenhof, te Lisse, bij Hillegom, Nederland. We hadden een beetje file rond Rotterdam en Den Haag, en misten de eerste band Rapalje, maar dat vond ik niet erg, op Castlefest kijk je sowieso je ogen uit naar al die schitterend verkleden mensen die er rondlopen. En wat een zomers weertje! Ik ben helaas maar matig tevreden van mijn foto's. ten eerste is de setting niet altijd optimaal. Je ziet eits en je moet rap inzoomen en trekken en dan mis ik als amateur de reflex om vlug hier en dar mijn instellingen aan te passen een de plotse schaduwen of blijk ik op tele onscherpe foto's getrokken te hebben. Af en teo heb je het geluk dat een model wil poseren, maar de goeie achtergrond kiezen is niet evident want het loopt vol met mensen die dan nog voro je camera dreigen te lopen ook. Maar al bij al, ik stel mss een beetje te hoge eisen aan mezelf, want enkel foto's mogen er best zijn. Ook de drank en het eten wer dgeserveerd in potgebakken bekers en borden, heel leuk maar ook heel duur. Jammer dat Faun moest spelen terwijl de namiddagzon onze nekken en camera's verschroeide. Ze hadden wat moeite om erin te komen ha dik de indruk, maar niettemin, ik hou van deze band die ik nu al voor de derde keer op korte tijd aan het werk zag. De Mediaeval Baebes waren matig goed, een beetje te veel van hetzelfde en het was zoeken naar de juiste instellingen voor mijn camera. Omnia zag ik slechts van ver, het enthousiaste publiek stond rijen dik tot tegen het podium en juichte en riep, wat een feest!

De volgende dag rolde ik spontaan uit mijn bed rond 11u11 en toen besefte ik dat ik eigenlijk al onderweg moest zijn naar de picnic. ja, We hadden verleden week ofzo een mail in onze inbox gekregen dat er picnic was in de groene vallei, iederen moest iets meebrengen. Ik nam eerst rustig een bad en ging naar de bakker, vulde mijn rugzak met allerlei proviand en hup 40 minuten op het gemakskes wandelen stekte ik toe aan de reeds rijkelijk gevulde enorme tafel. Wow dat zag er allemaal fantastisch uit. het werd een luierdag. Ik bleef er plakken en luieren in de lommer tot 18u, waarna een vriendelijke ziel me een lift naar huis gaf.

na een verkwikkend bad was het meteen werken aan mijn foto's van castlefest, waarvan u hier al een voorsmaakje krijgt.

castlefest by Jeronimo

Soundtrack for the Current Attack
-Omnia - Morrigan, het publiek op het einde van de clip was even enthousiast als in de clip
- Faun - Andro
- Dunkelschön, didn't see that band.

Ik loop weer over van de ideeën om mezelf geestelijk en lichamelijk te verwennen. Opeens leek er mij deze octhend een licht op te gaan. Waarschijnlijk was het de zon die al van 's ochtends door mijn gordijnen priemde en zo mijn groggy geest verlichtte. Op de een of andere manier bedacht ik me dat ik geen sigma-lens wou en al helemaal geen zo'n grote 70-200mm. De Nikon-versies zijn helaas bijna onbetaalbaar. bijvoorbeeld de nikon 28-70mm f2.8 kost bijna 2000 euro, de nikon 70-200mm VR nog meer. Maar zo'n grote 70-200mm vind ik wat onhandig zwaar. In feite ben ik al blij met de 35-70mm f2.8 van mijn pa. Daarmee heb ik al deze concertfoto's en deze modeshow getrokken. Stel dat ik dit jaar een iets goedkopere reis maak dan hetgeen ik oorspronkelijk van plan was, dan kan ik dat uitgespaarde geld investeren in een lens. Maar nu spreekt pa ervan de zijne t verkopen en hem een 17-55mm te kopen, omdat hij die 70mm niet nodig heeft. Maar adt is allemaal nog niet duidelijk. Bij nader inzien blijkt dat licht eerder een diffuus strooilichtje te zijn verdikke. Maar wat mijn reisplannen betreft. Ecuador zat in mijn kop en blijft er nog steeds inzitten. Nu nog beslissen of ik er die ongelofelijke meerprijs over heb om de Galapagos te zien. Ik denk van niet.

Wat een mooi weer. Eigenijk zou ik moeten gaan fietsen. Alleen zit ik nog met een kuchje. Misschien een klein toertje om de spieren wat beweging te gunnen? Of misschien moet ik gaan wandelen. Misschien moet ik stoppen met luidop te denken. Trouwens morgen kuier ik al in Gent rond tussen de aangekondigde regenbuien door.

hier het verslag van de rondleiding Gent-ondergronds: gent ondergronds met mijn fotoreportage foto's

Sioen by Jeronimo

Het project heeft een group op last.fm. Ik heb me er zelfs een profiel aangemaakt. Om ten volle playlists aan te maken en muziek te delen met anderen moet je software downloaden, zo kun je aan scrobbling doen. Hier op het werk kan ik nul de botten doen. Het enige wat ik hier doe, is lachen met de collega's. Gelukkig vind je tussen de freakshow af en toe van die zonnige pittige jonge verschijningen. Dat doet goed. Laat de frisse wind maar waaien nu het toch wel warm wordt in onze buro's zo af en toe wegens gee luchtkoeling.
Enkel tracks die je tegenkomt en goed vindt kun je aan je playlist toevoegen. Dat is toch al iets. Ik weet niet of ik er lang zal opzitten. Ik luister amper mp3's. Naar cd's luisteren op de pc doe ik enkel thuis wegens geen stereoketen bij de hand waar de pc staat. Wat een achteruitgang. maar goed zo kan ik de mensheid van mijn exquisite smaak op melanchiolisch gebied laten proeven.
Vanavond wordt een verderzetting van maandagavond. Dat hoop ik toch. Hopelijk kan ik het stralende weer als barometer beschouwen.
Soms loop ik voor op de dingen in mijn hoofd. Beleef ik scenario's die nog niet bestaan en waarschijnlijk niet bestaan zullen. Dagdromen is leuk. Dagdromen doet leuk. Avondddromen houdt me dan weer wakker. Bonkend hart, kloppende slapen, open ogen nietsziend naar het plafond aan het staren. Soms herbeleef ik het verleden anders. Maak ik mijn leven anders. Denk ik over hoe als dit of dat en dat als hier en nu en daar iets anders had gelopen. Maar ik ben we terdege bewust van mijn pad, mijn plaats in het hier en het nu, mijn daden, dromen en verlangens, ik werk eraan. Ik bouw eraan. Ik droom ervan. Ik koester die dromen.
Morgen is het zoals gezegd Trolls et Légendes. Plaatjes schieten. De serie van verleden jaar vinden jullie alvast hier. Ik zal de Ronde van Vlaanderen missen. Ik zal het eitjes rapen missen. Dat er sowieso nog chocolade zal over zijn voor mij, verzacht de pijn echter compleet. Er zit een kleine kink in mijn reiskabel verdomme. Dat kotm er van als je eens beslist er twee weken niet mee bezig te zijn. Voor alles bestaan er gelukkig alternatieven. Ik moet gewoon een beetje leren overal mijn koppie bij te houden. Multitasken. Fukkers.

ik krijg hier nu een sms uit Brazilie om te vragen hoe mijn Portugalreis was.

Eindelijk het Sioen-verslag online!!!! De cd is al uit van vrijdag. Het videoverslag is over over enkele dagen blijkbaar.