Jeronimo's Cage of Thoughts

Ondanks mijn dodelijke vermoeidheid van de afgelopen week en wat zaken die me persoonlijk nogal irriteeerden en me in een kleine negatieve spiraal deden terecht komen, kon de vrijdagavond toch nog even opklaren in de heldere sterrennacht door het aangename gezelschap van een leuke dame. Grote zielen met een kleine honger. Zoals altijd wist ondertekende een geschikt restaurant te vinden dat aan alle behoeften zou voldoen. De pastage in de normaalschoolstraat stond al een tijdje op mijn verlanglijstje maar het was er tot nu toe nog niet van gekomen. Ze serveren er verschillende pasta's met verschillende sauzen, die je naar smaak en believen kunt aanvullen met kip of ham of garnalen of zalm. Uiteraard tegen een supplementaire prijs. Ik nam de macaroni "red mac" met kip, mijn gezellin ging voor de "cheddar mac" met ham. Een vriendelijk vlotte bediening en porties waarover ik niet te klagen heb voor deze budgetvriendelijke prijs.
De volgende dag was een stralende lentedag in putje winter. Niets abnormaals volgens de weermannen in Ukkel, maar toch, genieten deed ik er niet van. De winterblues had me in zijn greep ondanks dat ze gouden zon me verblindde toen ik op de E17 westwaarts richting avond reed. Een avondje alleen thuis met alleen mijn loze gedachten die vaag als flarden mist in mijn duistere schedel nevelden. Met de rook van sigaretten die mijn zuchtende longen richting de sterren blies,werd mijn ziel niet verlost van de zwaarmoedigheid die op mijn hart drukte. Een film en een volgende sigaret later merkte ik dat de oranje ster opeens een stuk noordelijker was opgeschoven. De aarde draait. het leven rolt verder, en ik, ik bleef ter plekke staan.

De nacht bracht geen soelaas en ik ontwaakte tegen de middag met herneiuwde energie toen ik mijn gordijnen opentrok en de frisse zomergeur diep inhaleerde om even later hoestend wat slijn los te maken. Mijn voornemen voor 2008 schoot me te binnen terwijl ik de thermos koffie tot de laatste druppel uitschudde in mijn mok en me nog een senseootje zette. Ik sprong in mijn koersoutfit en pompte mijn banden op om rustig peddelend richting de weidse velden te fietsen. Rollegem, Herseaux, Estampuis, Pecq, de Schelde op, afdraaiend in Warcoing, om via Saint-Léger en Dottignies terug thuis te raken. Heerlijk weertje, zalig zonnetje, prachtig landschap met lustig kwetterende genietende watervogels.
Een shot positieve energie, daar had ik nu eens echt nood aan ze. Even heb ik overwogen om in mijn auto te springen en richting kust te sjezen, maar lekker gezellig thuis nagenieten in de zonovergoten living en nu de geur van versgezette koffie die mijn reukorgaan masseert, wat wil een mens nog meer?

Deze ochtend scheen de zon, als het ware een mystische versie van de Sol Invictus, en ja hoor dit keer was mijn ochtendhumeur onoverwonnen. De nachtelijke plas en het gebrek aan slaap daarna en eigenlijk ook daarvoor zal deels de reden geweest zijn. Het zwerven en woelen in de nachtelijke schemering van mijn duistere krochten. Ik zat op de trein van 8u01 waar mensen buiten de grenzen van hun zitplaats traden en met hun misselijkmakende lichaamswarmte beenruimte van mij trachtten in te palmen net als die verrimpelde oude taart rechttegenover mij die met haar benen over elkaar zat en zo met haar schoentop tegen mijn scheenbeen tikte om ook op die manier beenruimte van mij in te palmen...ik kom daar onnozel van...maar ik gaf me niet gewoone ik bleef volharden en af en toe trok mijn arrogante buurvrouw haar dikke vette in velours gehulde dijbeen terug om dan weer later even opnieuw terug te duwen. Ik kreeg nog net geen zin om haar met haar smerige krullen in de wcpost te verstikken.
Wat mijn humeur opeens verzachtte was de innemende vriendelijke lach van het meisje dat hier af en toe door onze toren dwaalt. Vroeger lunchete ik af en toe met haar, maar nu werkt ze in een ander gebouw, maar ze was hier op vergadering en kwam eens binnen piepen bij mij. Vice versa valet.

Waar ik even misselijk van werd is het feit dat iemand met een kruisboog pijlen door eendjes schoot, gelukkig hebebn buurtbewoners de dierenbescherming ingeschakeld om die pijlen uit hun lijf te verwijderen. Ik haat dierenbeulen. Ik kan niet tegen dierenleed. Let mankind suffer its sins.
Vandaar dat ik het ook leuk vond te horen dat er veel witsnuitdolfijnen in onze noordzee lijken rond te tuimelen. Al is dat onder andere een positief gevolg van de negatieve impact van het mensdom op moeder aarde.

Vanavond ga ik naar de Handelsbeurs om voor het project foto's te gaan trekken van Woven Hand. U weet wel Dave Eugene Edwards van 16horsepower.

Turbonegro, handelsbeurs, gent, copyright Jeronimo

Soundtrack for teh Current Attack:
- Live - The dolphin's cry
- Dimmu Borgir - Puritanical Euphoric Misanthropia
- Ancient Rites - Crucifixion Justified

OPROEP!!

WANTED - Alive and kicking - volunteers for the Project!!!
U! Ja U!!! Jij, meisje met de leuke sproetjes, het wipneusje of jij, jongen met de pet of man in de straat en vrouw in de goot, feestneus en feestvierder. Als u maar op de gentse feesten rondhuppelt, kijkt en de luistert. We hebebn jullie verhalen nodig, jullie foto's en jullie inspiratie! Wil je ons helpen: KLIK dan HIER en contacteer ons.