Jeronimo's Cage of Thoughts

Zomer. Ik heb zoals iemand me dat aanraadde naar Frank geluisterd en het er van gepakt vandaag. Mijn, bolide is ook netjes door de keuring geraakt en mijn frigo zit weer vol zaken die ik in feite niet nodig had, maar toch allemaal zal opeten. De Colruyt in Ledeberg heeft een verse beenhouwerij in tegenstelling tot die in Sint-Amandsberg.
Het is zomer. Dit weekend kregen we al een voorproefje. Zaterdag een meerdere doldwaze ritten op de attracties van Walibi met hoevegazon in Tessenderlo war de eetmaniak onder on sde duimen moest leggen tot zijn eigen grote teleurstelling tegen een outsider di ede grote portie "steppegras" opgekregen had in het "Wit Hoeveke", een brasserie die misshcien net iets te prijzig is voor de kwalitiet die ze daar serveren, maar ik kon absoluut niet klagen over mijn menu van 30 euro: garnaalkroketten met garnituur, gebakken tongrolletjes in kreeftensausje met warme groentjes en chocolademousse. De tongrolletjes waren wat ferm uitgedroogd vond ik. Te lang in een te heten oven? Of is dat een speciale bereidingswijze? Nu ja eten deed ik toch met smaak.
Tegen 23u45 en enkele omwegen lager stonden we een plaatselijk festivalleke te steunen uit uit opgedrongen sympathie. Zoutrock in Zoutleeuw, met een slechte beatboxer en één goeie met en rare rockgrope die mss wel nog meeviel en een AC/DC cover band die bestond uit oude zakken, alvast hadden ze dat gemeen met de echte AC/DC. Duidleijk mannen die niets van hardrock kennen want ze speelden met te zacht afgestemde gitaren alsof ze rLeonard Vohen wilden spelen. Ook hun arrangementen mwaren amper hard rock of metal te noemen en overstegen het niveau van een oude kermisrockband niet. Om van de afwezige solo's maar te zwijgen van degen in bermuda en klak: mocht 'm niet op een podium gestaan hebben, ik had 'm laten interneren. Who's daddy is that??

Verder werd het een race richting hometown op een onooglijk vroeg uur met de eerste BBQ van het jaar. heerlijk zomertje. En de stralende lach van Pepijntje, die wel wat ziekjes was, maakte het weekend goed.

Straks ga ik naar drongen voor om voorbereidingen te treffen voor mijn eerste expo dit weekend. Allen welkom.

Het was een weekendje aan de Oostkant van het Land dit weekend. Vrijdagnamiddag stond ik nog aan een gesloten poort van het huis van een vriendin die enkele minuten erna toe kwam. Samen ging het Leuvenwaarts alwader ik langs de straat de organisatoren van de blogmeet 2009 zag wandelen en gedag riep door het open venster. Zelf had ik enkele dagen daarvoor verstek gegeven wegens andere dingen te doen, zoals met oude en jonge vrienden gaan drinken, feesten eten en waterpijpen. Het eten in de Ribs in de Parijsstraat Leuven. Met 5 aan een tafeltje van 4 en de opmerking krijgen dat het pad tussen enkel tafeltjes vrij moest blijven. Een pad dat kunstmatig gemaakt is doordat de tweede rij tafel een grote groep is en dus enkele tafels aan een gezet werden. Een aperitief maison die niet te drinken was, 2,70 euro bij betalen voor je saus en ipv van de halve liter exquise saus te verwachten in een gouden kannetje slechts enkele soeplepels. Garnituur die niet vers was en een mixed brochette die wel goed gebakken was maar toch niet zo denderend smaakte. De scampi van mijn disgenoten leken wel heerlijk te zijn, gelukkig voor die prijs die net iets boven redelijk te doen gaat, is de kwaliteit eigenlijk iets te min. Maar niet getreurd een dessertje in De Werf op het hogeschoolplein: lekker fleurige bekertjes met frisdrank en heerlijke chocomousse of tiramisu. Het stemde me een stuk milder. IN de barcode waar de helft van de aanwezigen de helft van onze leeftijd waren, lurkten we aan een waterpijp met munt? Een stuk aangenamer van smaak dan die vieze mintsigaretten. En het lukte me boven wonder om enkele kringetjes te blazen met de rook.

De volgende ochtend ging het via allerlei al dan niet omwegen en binnenwegen richting het Land van Bobbejaan. De zon die ik des ochtends in de ogen had gekeken, was ondertussen geheel verpakt en verzopen in een frisse grijze sombere wolkenmassa. Bobbejaanland. Hoe komen we er bij. Het was al ruim 16 jaar geleden dat ik er nog geweest was. En de filmtitaan van Leuven heeft een wafelverslaving. En via die wafelverslaving had hij tickets verzameld: 1 betalende en goedkoper kaartje van een betalende tweede persoon gratis. We were the five of us. Dat betekende dat we niet ten volle van de promotie konden genieten aan gezien de vijfde van ons de volle pot zou betalen en de omslag een weerslag op onze bijdrage zou hebben. Maar dat was buiten de Hollanders gerekend. Onze gezellige noorderburen stonden en massa aan de kassa" hey paps cheb je dat chesjien, fijfenfijtich plus krijgt korting!" aan te schuiven al hun promotiebonnetjes trachten te combineren. I got a little girl for the price op 26 euro. De ouders van het kind betaalden me de helft 13 euro. Nog even tegen de wil vcan het kind in samen door de poort en de klas was geklaard.

Even later stormde ik naar de Typhoon om er 30 minuten aan te schuiven. De hevigste attractie: loodrecht omhoog om dan in bijna vrije val een hoek te maken van 97 graden, dus meer dan loodrecht naar benenden om dan een lus te maken en na even de horizon recht te zien weer een schroef in te duiken en nog enkele rare wentelingen te maken waardoor je hersens helemaal tegen je achterhoof zitten aan gedrukt en je het voelt tochten in je voorhoofd. Zalig! De toon was gezet en ik snelde samen met de maf bevonden gezel die ook om geen g-krachtje meer of minder verlegen zat meteen naar de "sledge hammer" te spurten. Zon' slingerhamer die je af en toe op foren maar deze echt echt uit de kluiten gewassen. Man. In duizelingwekkende vaart scheer je door het luchtruim en zie al dan niet de grond, de horizon of de grijze wolken alle richtingen uitvliegen. Al praten tegen mijn gezel werd ik de adem afgesneden en kriebelde mijn buik alsof ik duizend vlinders had van verliefdheid. Quod non, aber ich denken dass dass es sein mussen sein!
Van de Slegde Hammer ging het meteen richting "Fly away" waar we de instructies lazen van het wafelijzer: "als je niet graag samengedrukt wordt, kruip er niet in" " als je snel misselijk wordt, kruip er niet in",.. eh bon het begon al niet goed omdat je licht met je hoofd naar beneden in het wafelijzer hangt bovendien is het zwierprincipe dat van een slazwierder en krijg je wat druk op je borstkas, alleen is je gezicht naar de buitenkant gericht: alles suist voor je ogen voorbij en ja hoor tijdens het vertragen dropen er sessies kotsvlagen onder ons door van ergens voor ons. Grellig. Eh, enigzins wankel op onze poten zochten we onze schijtluizige kameraden op die blijkbaar net in de mambo hadden plaats genomen. Een draaimolen dat enkele slazwierder-bewegingen combineerd met de was in een wastrommel. Toen ik daar uit kwam, was ik toch even niet zo lekker en ik kreeg dan veiligheidshalve ook niet mijn heel dure Big Bob Menu niet op. King Kong brulde boven mijn kop en mijn maten gingen daar in terwijl ik veilig op de begane grond bleef om foto's te trekken en hopen dat de cola mijn maag wat ontspande.
King Kong de nieuwste attractie is voor kinderen onder 1m40 geloof ik en hun ouders of grootouders die niet veel durven maar toch mee moeten met hun durfal kroost. Het moet niet altijd fijn zijn denk ik als bv je kind per se de typhoon wil doen en jij als ouders misselijk wordt als je dat ding nog maar ziet caprioleren.

Na het eten ging het er dus wat kalmer aan toe van mijn kant, terwijl anderen de bull ride probeerden (filmpje op facebook, friends only). Uiteraard konden de boomstammetjes binnen en buiten en andere roetsbanen zoals dreamcatcher niet ontbreken. Heel leuk was de "speedy bob" waarin je werd dooreengeschud en vooral "the bob express" waar we twee keer voor hetzelfde geld mochten zonder pauze, er stond immers niemand aan te schuiven. Ik dacht al, oei wat gaat ie nou snel naar de halte zeg als dat maar goed komt maar we suisden in volle vaart door de stop heen ;-) Ondertussen hadden we de gewoonte aangekweekt vanuit de verschillende zitjes naar me kaar pistool bewegingen te doen en "pjoew poepjoew poew!" te roepen. (We're definitely to old for that kind of shit)
"Zijn we hier niet te oud voor jongens"? Leve de doldwaasheid in het land van Bobbejaan. Stressfactoren genoeg in het dagelijkse leven van hard labeur, dus laat de ontspanning maar hoogtij vieren.

In de El rio (evenwel zonder de glijbaan in het filmpje helaas) mochten we bij sluitingstijd maar 1 ronde done, maar de tweede sessie boomstammetjes, daar kwam wel nog een bonusronde: ondertussen waren we ook al meester in het poseren voor de foto die werd getrokken aan een van de wild water slides.

Nog aan parkeermunt geraakt, die eruit zag als een collector's item en hup richting Veerle om iemand uit te laden omgeving Aarschot om mijn auto op te pikken en een maat in de laden, om dan in Kagevinne bij Diest effe de bazats in de B&B Filmtitaan af te zetten en dan te gaan eten in bistro De Modern. Lekker. Tegen 23u30 waren we dan denk ik in Zoutleeuw voor Zoutrock. Bloedheet, veel te luid, te druk en enkele oude rotten coverden er led zeppelin. Na een antwerpse glamelctronoiserock band met slechte muziek maar wel een goede lichtshow en een deus-attitude hielden we het ook daar voor bekeken en ging het terug richting Diest. In de auto hing er een zeer kwalijke geur. Ik dacht dat de g-kracht op mijn maat zijn darmstelsel had gewerkt maar vandaag las ik dat het een stankwalm van Chemie Tessenderlo moet geweest zijn, al lag dat er toch wel eventjes ver van uit de buurt.
Volgende keer misschien Walibi: dat schijnt nog heftiger te zijn qua attracties! EN nu mij opmaken voor de werkweek. Fully reloaded! Shoot! Pjoew poepjoew Poew!.