Jeronimo's Cage of Thoughts

Avianova, een Russissche lowcost maatschappij trekt de trend door in sexy reclame. Stewardessen in Bikini die de Airbus 320 een beurt geven. Je zou het voor minder warm krijgen.
Avianova werd pas in 2009 gelanceerd maar is ondertussen ferm gegroeid. De link met België is het contract met Sabenatechnics voor de ondertussen 5 vliegtuigen type A320.
Het meest geslaagd vind ik het deuntje eerlijk gezegd.

Soms vergeet ik dat deze blog een public space is. En publieke ruimten bezetten, doe ik af en toe. De laatste tijd heb ik blijkbaar heel weinig te vertellen. Meer dan de dingen waar ik als redacteur over schrijf, deel ik niet met jullie. Zo kennen jullie mijn mening over Alice in Wonderland, en de rockgroepen die ik de laatste tijd live aan het werk gezien heb. But there's more than meets the eye. En misschien willen jullie wel hoeren wat er allemaal te doen is, te doen geweest en dergelijke. Ziet twitter en facebook gij allen.
Je weet hoe het met me gaat omdat je het samen met mij beleeft. Je leeft samen met mij of je trekt samen met mij op. Indien niet, dan heb je pech of misschien zelfs een slechterof beter leven.

Toc moet het me bij momenten toch even van het hart. Soms weegt het zwaar. Zwaarmoedigheid zijn jullie van me gewoon, toch op deze blog. HIer kan ik even ventileren. Die Weltschmerz und die Sehnsucht.

verlichten verluchten oplichten opluchten

Denken, piekeren, twijfelen, mijmeren, dagdromen. Wensen, verlangen, verleden heden en wat nooit is geweest. wat komen zal?
Frivool licht zwevend, dan weer duister mistig en verward. Het leven met al zijn ups en downs. Nog erger de de klimmekes in de koerse. Mijn botten en hersenen kletteren harden dan kaders op de kasseien.
Dit weekend een vuurwerk in mijn klein hartje. Een lichte ontploffing die nog steeds nazindert. Iets wat me oprecht blij maakte. Evenveel dingen maken me echter beetje radeloos en verloren, ik wil naar het land van je dromen. Neem me bij je hand en laat me niet alleen. Wie kent die woorden niet? Wolkenloze dromen. 't zijn eerder typhonen van zwarte wervelende donkere alles verzwelgende kolken. Ach ja. De tijd vliegt. het leven raast voorbij. Per uur, per dag per week per maand per jaar; Teveel liefde, vreugde , lief en leed. Teveel controle, te weinig loslaten en omgekeerd. Teveel plannen en te weinig impulsief? te vasthoudend en te weinig flexibel? Of omgekeerd. Altijd maar rechtdoor of af en toe eens een afslag nemen, rond een punt blijven draaien om dan weer even op de stappen terug te keren?

Al mag ik niet alles over dezelfde kam scheren; ik heb veel beleefd. teveel te doen en te veel verveling. Maar toch soms lijken alleen die paar kleine dingen op te vallen. Kleine dingen des levens die een mens gelukkig maken en de kleine dingen des levens waarvan de mens de natuurlijke neiging heeft die ietwat te dramatiseren.
Ik leg dan maar eens een vette stomende schijf op en we kunnen weer weer tegen. Huilen naar de volle maan. Vloeken tegen de sterren op en dan met vernieuwde kracht vooruit. En dan ja valt die boete in de bus wegens te hard op het gaspedaal getrapt. 't is altijd wat als je je eens laat gaan:-)

Vandaag ontdekte ik Emilie Simon met enkele wondermooie deuntjes. Lichte frivole electronica met een donker kantje en daarnaast fijngevoelige melodietjes en dito liedjes. Tot ze stomme covers begint te zingen in het Engels, maar goed sommige daarvan zijn best aanhoorbaar, zoals deze van Nirvana.

Op een middag deze week met een humeur onder het vriespunt begaf ik me dan toch richting een lichtpuntje in deze mistroostige droefenis waarin we wroeten. Een lunch met mijn beste maat in de Quick. Hij had kortingsbonnen en dat was veel beter dan de bonnen van de Giant bar in het Centraal Station, die we enkele weken geleden hadden gekregen en waarvan ik had voorgesteld om ze zo vlug mogelijk te verzilveren. Om de zoveel tijd, ik denk dat ik aan een frequentie van 1 keer in de twee jaar zit, zonder de hamburgers in broeierige stints aan de andere kant van wereld gerekend, en iedere keer keer opnieuw weet ik weer waarom het zolang geleden was d tik nog van dat vreselijke fastfood at. Niettemin vol enthousiasme begon ik eraan. Aangezien ik toch wat vroeger op het uur van de afspraak as ging ik voor de tweede keer de avance shoe store binnen. Ik zag er leuke scapa's in mijn maat paste ze en kocht ze aan 70% van de oorspronkelijk prijs, een grote 1000 BEF korting dus. Cool, dat kon ik dus best vieren met een double bacon menu. De kassierster had eerst wat moeite met het in rekening brengen van mijn bestelling, daarna pletste mijn overvolle coca zero op de grond met spetters tot op mijn brilleglazen als gevolg. Ik vroeg een nieuw een kreeg die en gaf een servetje aan de modieuze moslima die mij geërgerd aankeek omdat de spetters ook tot op haar witte mouwen waren gespetterd. Uiteindelijk vervoegde ik het doldwaze gezelschap aan de veel te kleine tafel en na eindelijk gegeten te hebben kon ik alweer meer een beetje mens zijn.

Deze noen deden we de lunch opnieuw. Hij belde. Hij belde terug met de menu in zijn restaurant, maar dat stond ons niet aan. In zijn vorig gebouw zou hij me als bezoeker moeten aanmelden terwijl hij er zelf niet meer werkte dus zou hij ook zichzelf als een bezoeker van iemand die hij daar kende moeten aanmelden, buiten die persoon's medeweten, omdat we geen derden in ons gezelschap wilden. Uiteindelijk bood ik hem mijn restaurant aan, waar al iedere week een provinciale specialiteit op het menu staat omwille van de nakende Vlaamse Feestdag. Mechelse koekoek schafte de pot. Gewoon een kiekenfilet als je 't mij vraagt, maar het was niet slecht. Ook deze try-out die meestal niet zonder gevolgen blijft voor maag-en darmen leek ons niet te deren. Zelfs het aardbeiendessert was echt lekker.

Op culinair vlak heb ik dus absoluut niet te klagen. Lieke Brood is terug uit Berlijn en gisteren kon ik dan ook helpen met het snijden van 4 ajuinen en een enorme koolrabie ofzoiets dat samen met tonnen andere groenten in twee grote wokpannen werd gewokt. Ondertussen was de deeg voor de maiskoekjes ook klaar en werd er nog een sausje op basis van sambal oeloek geprepareerd door de overhitte gastvrouw. Heerlijk pikant. Heerlijke menu. Als afsluiter van de avond speelden we dan ook nog eens "Jungle Speed". Ik zat per abuis tussen haar 7-jarig dochtertje en het 9-jarig buurmeisje. Alle waarschuwingen ten spijt dat ik daar slecht zat, ging ik de confrontatie aan. miljaar wat zijn die petoeters snel! Ze droogden me schaamteloos af en telkens ik "fuck" of "shit" uitroep, wees ze me met grote ogen terecht: hé jij, geen vuile woorden gebruiken aan tafel hé". Ik besefte de eerste drie seconden niet wat ze zei. Dolle pret dat spel. Al hielden sommigen er gekneuse vingers en handen aan over.

Voor het eerst van ik ook naar een twitter-meeting geweest. Allemaal onbekend volk, except for Ntone en uiteidnleijk bleek de wereld toch maar klein. Voor herhaling vatbaar. Veel nieuwe followers op twitter en vanaovnd is het ook #jongtuig. Een bijeenkomst van jonge twintiers die iets met de nieuwe media te maken hebben ofzo. Maar ik heb een drink met Der Berliner Konnektion. Dat gaat voor.

De maatjes van de colruyt zijn niet slecht. En he eten dat ik al een paar dagen in de frigo bewaar heb ik maar meteen voor morgen klaargestoomd. Zaterdag is het cactus. Ik kijk er al naar uit. En zo blijven we bezig. Wie weet wat ik daar allemaal naar binnen speel.

Enkele bloggers die begaan zijn met het bloggen an sich hebben een site ontwikkeld met imucons: www.imucon.be

Voor leken: een imucon is een vierkantje met beeld waarachter een link schuilt.
Kort gezegd komt het erop naar dat als je het script op je blog plaatst en ook zelf een imucon ontwerpt er via dat script net zoals advertenties telkens een andere imucon van een andere blog verschijnt.Op die manier ontstaat een soort van netwerk van blogs. Het lijkt op een link maar die verwijst per weergave naar een andere blog.

Uiteraard zie je een overzicht van hoeveel keer je eigen blog doorverwijst, of hoeveel keer er naar je eigen blog wordt doorverwezen op andere blogs.

Technischer uitleg staat hier
Het is de bedoeling ook blogs buiten skynetblogs aan te trekken (blogplatform overschrijdend). Deelnemen staat voor iedereen vrij,maar er wordt wel gekeken of je wel een blogger bent die in het profiel past. Maar dat doen jullie allemaal!Meer info kan je bekomen bij de ontwikkelaars skynetbloggers@gmail.comLijst van de bloggers die tot nu toe deelnemen.

Beati pauperes spiritu en zelfkennis is de eerste wijsheid (Nosce te ipsum): citaat uit mail die ik naar mijn kop geslingerd kreeg
...en weet maar al tegoed dat alles draait rond compromissen, geven en nemen, een uitweg zoeken. Het is mijn ervaring dat mensen uit de vrije beroepensfeer, en dat geldt ook voor functionarissen, daar veel minder in bedreven zijn. Logisch, beroepshalve staan ze voordurend in een éénrichtingsgezagsverhouding en dulden ze amper tegenspraak en gaan er meestal vanuit dat ze het gelijk, de kennis , de waarheid aan hun kant hebben en botst de cliënt, patiënt, hulpzoekende op een muur van onbegrip. Meningen, diagnoses enz, afkomstig van derden, worden zonder pardon onder de mat geveegd. Om maar te zeggen dat relativeren van het eigen belang een gave is die je, voor zover je ze nog niet bezit, best je eigen maakt. ...bescheidenheid is een grote deugd.
Zo we leren altijd bij over onszelf hé. En dan nog even zeggen dat het dispuut niet in de profesionale sfeer te kaderen viel.

Beethoven Academie by Lord CMS

PERSMEDEDELING VAN BLOGGEND BELANG!!!

Het heeft veel tijd en oeite gekost, maar na veel gebrainstorm en veel geek-talk door onze gewiekste techneuten zijn we erin geslaagd om gisterenavond op het fabuleuze dakterras van ons opperhoofd I. de laatste loodjes te leggen aan het project.

Voor wie GENTBLOGT met een webbrowser leest: jawel, u bent wel degelijk op de website van Gentblogt.
Voor wie Gentblogt via RSS volgt (wat is RSS?): we hebben een nieuwe huisstijl en de website kreeg een fris kleedje.
Ga alvast op verkenning: het nieuwe logo (of moeten we zeggen logo's?), het vernieuwde archief, de nieuwe actua (één artikel per item!), reacties die eigenlijk ook een beetje meer een forum geworden zijn, ...
U leest er meer over in de loop van de dag, maar u hoeft niet te wachten op het hoe en waarom van één en ander om ons te laten weten wat u goed vindt en wat voor verbetering vatbaar is: de nieuwe site is er tenslotte niet voor ons, maar wel voor jullie!

Dirk brossé by Lord CMS

Deze ochtend in Gentstatie kreeg ik iets van deze bedenkelijke firma in mijn handen gestopt nadat ik er de luiwammes die ze moest uitdelen aanspoorde om me er just fruit in a bottle te geven uit zijn zak. Zoals u kunt lezen hebben ze een ethische gedragscode op hun site die ze naleven. de verhalen die ik hoor zijn wel degelijk anders. De Dole, Chiquita en andere multinational-bananen zijn gekweekt met je reinste moderne slavernij. Armoedige loonsvoorwaarden van de ergste in de ontwikkelingslanden, blootstelling aan chemische stoffen van de arbeiders,...heel af en toe zie je op die bananen een stickertje met oa labels van Rainforest Alliance (environmental), Social Accountability 8000 (labor and human rights) and EurepGAP (food safety). Ik hoop dat deze labels allemaal terecht worden toegekend door het "better banana project". Onlangs kocht ik niettemin fair trade-bananen. nergens te koop in de modale supermarkt of toch minder makkelijk en ja anders van smaak en kleiner. Het drankje smaakt me ook wel. Hopelijk hangt er geen vies reukje aan.

Guatemala - market Antigua by lord cms